Politie heeft handen vol aan onbegrepen gedrag: 1 op 5 meldingen gaat hierover

Ewa politie is toch geen rijdende ggz met sirenes, maar ze worden wel steeds als eerste gebeld omdat de rest onbereikbaar is of uren wacht swa. Meer hulpverleners en opvang regelen, anders blijf je agenten inzetten als pleisters op een open wond bro

De cijfers laten vooral zien dat we te veel verwachten van één agent in een paar minuten: inschatten, sussen, beveiligen én hulp regelen. Een vaste regionale crisisdienst met zorg én politie aan tafel kan voorkomen dat dezelfde mensen telkens opnieuw in beeld komen; daarentegen moet er ook genoeg woonbegeleiding en dagstructuur zijn, anders blijft het dweilen met de kraan open.

Nou ja, we praten wel snel over verharding, maar soms is het ook gewoon bezuiniging en achterstallig onderhoud, mensen worden van loket naar loket gestuurd tot het misgaat en dan mag de politie het oplossen. En daarna noemen we het een incident, terwijl iedereen allang wist dat het kon gebeuren hoor toch.

Wat in die cijfers ontbreekt, zijn de mensen die allang bekend zijn bij zorg en politie en toch telkens opnieuw beginnen bij nul. Zonder goede overdracht, privacy-afspraken en één vast aanspreekpunt krijgt iemand na een crisis een folder mee en ziet de politie hem een week later weer terug… zo maak je van hulpverlening een carrousel.

Wat me raakt is dat “onbegrepen” soms vooral betekent dat wij niet de moeite nemen om iemand echt te begrijpen. Met een rustige bekende stem, tijd en een veilige plek voorkom je misschien meer escalatie dan met drie sirenes, maar daar moet je als samenleving wel ruimte voor maken. Dat begint klein: even luisteren zonder meteen te oordelen.

Hmm, misschien speelt ook mee dat mensen in de buurt sneller 112 bellen omdat ze bang zijn om zelf iets verkeerd te doen. Begrijpelijk natuurlijk, maar daardoor wordt elk vreemd of luid gedrag meteen een politiezaak, ook als een buurtteam of huisarts eigenlijk passender zou zijn.

Weer 170.000 meldingen en dan alleen de aantallen tellen, niet het aantal mensen erachter. Als dezelfde 500 personen samen tienduizenden inzetten veroorzaken, moet je geen algemene crisisdienst bouwen maar per persoon een vast plan, contactpersoon en financiering regelen; anders blijven agenten gemiddeld 15 tot 34 minuten symptoombestrijding doen en begint de teller morgen opnieuw.