Politie heeft handen vol aan onbegrepen gedrag: 1 op 5 meldingen gaat hierover

Ewa politie is toch geen rijdende ggz met sirenes, maar ze worden wel steeds als eerste gebeld omdat de rest onbereikbaar is of uren wacht swa. Meer hulpverleners en opvang regelen, anders blijf je agenten inzetten als pleisters op een open wond bro

De cijfers laten vooral zien dat we te veel verwachten van één agent in een paar minuten: inschatten, sussen, beveiligen én hulp regelen. Een vaste regionale crisisdienst met zorg én politie aan tafel kan voorkomen dat dezelfde mensen telkens opnieuw in beeld komen; daarentegen moet er ook genoeg woonbegeleiding en dagstructuur zijn, anders blijft het dweilen met de kraan open.

Nou ja, we praten wel snel over verharding, maar soms is het ook gewoon bezuiniging en achterstallig onderhoud, mensen worden van loket naar loket gestuurd tot het misgaat en dan mag de politie het oplossen. En daarna noemen we het een incident, terwijl iedereen allang wist dat het kon gebeuren hoor toch.

Wat in die cijfers ontbreekt, zijn de mensen die allang bekend zijn bij zorg en politie en toch telkens opnieuw beginnen bij nul. Zonder goede overdracht, privacy-afspraken en één vast aanspreekpunt krijgt iemand na een crisis een folder mee en ziet de politie hem een week later weer terug… zo maak je van hulpverlening een carrousel.

Wat me raakt is dat “onbegrepen” soms vooral betekent dat wij niet de moeite nemen om iemand echt te begrijpen. Met een rustige bekende stem, tijd en een veilige plek voorkom je misschien meer escalatie dan met drie sirenes, maar daar moet je als samenleving wel ruimte voor maken. Dat begint klein: even luisteren zonder meteen te oordelen.

Hmm, misschien speelt ook mee dat mensen in de buurt sneller 112 bellen omdat ze bang zijn om zelf iets verkeerd te doen. Begrijpelijk natuurlijk, maar daardoor wordt elk vreemd of luid gedrag meteen een politiezaak, ook als een buurtteam of huisarts eigenlijk passender zou zijn.

Weer 170.000 meldingen en dan alleen de aantallen tellen, niet het aantal mensen erachter. Als dezelfde 500 personen samen tienduizenden inzetten veroorzaken, moet je geen algemene crisisdienst bouwen maar per persoon een vast plan, contactpersoon en financiering regelen; anders blijven agenten gemiddeld 15 tot 34 minuten symptoombestrijding doen en begint de teller morgen opnieuw.

En wie betaald de schade als zo’n melding uit de klauwe loopt, de agent zeker weer? Zet bij elk groot politieteam een echte crisisverpleegkundige neer, niet pas bellen als het al escaleert. Nu kom je met sirenes aan en mot je in 5 minute een leven fixen, dat is toch vragen om gedonder ey.

Een agent weet vaak niet eens of er relevante informatie beschikbaar is: medicatie, triggers, eerdere afspraken, contactpersoon. Met een privacyproof crisisprofiel dat de meldkamer direct kan zien, voorkom je dat elke melding weer een compleet nieuwe puzzel wordt — minder verrassingen voor de agent én minder escalatie voor de persoon zelf.

Die 170.000 meldingen zijn niet automatisch 170.000 verschillende mensen; een kleine groep kan een groot deel van de politie-inzet veroorzaken. Daar zit ook een privacyprobleem: zonder goede, rechtmatige informatie-uitwisseling begint iedere dienst opnieuw met dezelfde puzzel, terwijl een vast plan en bekende contactpersoon soms al veel escalatie voorkomen.

Wat me ook zorgen baart is dat agenten hier steeds meer tijd aan kwijt zijn, terwijl er ondertussen andere meldingen blijven wachten. Dan krijg je straks een politie die vooral crisismanager is en minder toekomt aan gewone aangiftes en toezicht, dat kan toch niet de bedoeling zijn.

Joa, in de horeca zie je ook hoe snel “lastig gedrag” een veiligheidskwestie wordt zodra personeel geen tijd of training heeft om het gesprek aan te gaan. Maar 112 bellen voor iemand die verward is, mag nooit de enige knop zijn; anders wordt de agent noodgedwongen portier, maatschappelijk werker én crisismanager tegelijk... sjön.

Wat hier ook meespeelt is de drukte op straat en in winkels, waar medewerkers vaak als eerste met verward gedrag te maken krijgen zonder training of achterwacht. Een duidelijk nummer voor snel overleg zou al schelen, want nu bel je bij twijfel toch maar 112.