Podcast: de onthulling van ernstige kindermishandeling in 'Huize Soria'

Vreselijk dat kwetsbare jongeren juist op een plek waar ze bescherming moesten krijgen zo behandeld zijn. En waar waren de gemeenten, jeugdbeschermers en toezichthouders al die tijd? Onze kinderen zijn geen verdienmodel of proefobject; dit moet onafhankelijk en grondig worden onderzocht, met echte nazorg voor alle slachtoffers.

Wat hier extra wrang aan is: jongeren met complex gedrag kunnen niet altijd zelf uitleggen wat er gebeurt, zeker niet als ze afhankelijk zijn van precies de volwassenen die ze moeten controleren. Daarom zijn onafhankelijke gesprekken, medische signalen en onverwachte inspecties zo belangrijk; een instelling mag nooit zelf bepalen welke informatie de buitenwereld te horen krijgt.

Wat mij vooral stoort: dit was geen afgelegen privé-initiatief buiten beeld, maar een plek waar Nederlandse overheden jongeren bewust naartoe stuurden en publiek geld voor betaalden. Dan volstaat achteraf “we wisten het niet” juridisch en bestuurlijk gewoon niet; contracten, meldingen, inspecties en verantwoordelijke ambtenaren moeten op tafel, maar ok, blijkbaar wordt toezicht pas serieus genomen als Nieuwsuur het werk al heeft gedaan.

Wat mij zorgen baart is dat trauma hier waarschijnlijk als “moeilijk gedrag” is teruggekaatst naar het kind, waarna strengere behandeling het bewijs moest leveren dat het kind moeilijk was. In het bewustzijnsveld van een instelling wordt zo een gesloten systeem gecreëerd: elke angstreactie bevestigt de methode, terwijl niemand nog vraagt wat er werkelijk gebeurt. Dat is geen zorg maar een feedbacklus met kwetsbare jongeren als meetmateriaal.

Ik hoop vooral dat ze nu niet alleen de locatie aanpakken, maar ook kijken naar de kinderen die daarna weer ergens anders zijn geplaatst. Zo’n trauma verdwijnt niet omdat een contract wordt opgezegd hè. Die jongeren hebben waarschijnlijk jarenlang geleerd dat volwassenen niet te vertrouwen zijn, echt hartverscheurend.