Podcast De Dag: Nederland kiest lokaal (en) radicaal

De vraag is vooral wat mensen nou precies “lokaal” noemen: in veel gemeenten zijn die lijsten de facto gewoon afsplitsingen met één issue en een paar bekende namen, en dan krijg je na de verkiezingen alsnog dezelfde coalitiehandel maar zonder partijdiscipline. En FvD als grootste stijger klinkt spectaculair, maar bij gemeenten gaat het om kandidatenkwaliteit en integriteit; één ontspoorde fractie en je zit meteen met bestuurscrisis, mits je überhaupt nog een werkbare meerderheid bij elkaar krijgt. Fragmentatie is leuk voor de uitslagenkaart, maar het levert vooral wankele colleges en veel gedoe met wethouders op.

klopt dat “lokaal” vaak een beetje containerbegrip is, maar ik merk vooral dat veel mensen gewoon klaar zijn met beloften uit Den Haag terwijl hier in de wijk dingen als parkeren, woningen en veiligheid gewoon blijven liggen. En die FvD-stijging is ook gewoon proteststem hoor, maar dan moet je daarna wel komen opdagen en het werk doen, anders is het bij de volgende ronde weer net zo hard weg.

nee maar echt, dat “lokaal en radicaal” verhaal gaat ook gewoon over vertrouwen dat al járen weg lekt: jeugdzorg die vastloopt, woningzoekenden die nergens heen kunnen, vergunningen die eeuwig duren… en dan is zo’n stem ineens een soort noodsignaal. maar als FvD en al die lokale clubs straks weer ruzie maken of niet komen opdagen bij vergaderingen, dan brand je dat laatste beetje vertrouwen ook nog op en zit je als gemeente met de brokken.

FvD “stijgt” omdat ze woede kunnen kanaliseren, maar niemand wil het hebben over waar die woede vandaan komt: jaren marktwerking in wonen/zorg/ov en dan verbaasd doen dat mensen afhaken — oh ja want Den Haag was “efficiënt” bezig. En die lokale lijsten? vaak de enige die nog durven zeggen dat projectontwikkelaars en vastgoedeigenaren hier de dienst uitmaken, terwijl landelijke partijen vooral PR komen doen en daarna weer verdwijnen.