Picnic PostNL met aangepaste strategie en vijf Nederlanders naar Giro d'Italia

Picnic PostNL “aangepaste strategie” klinkt altijd alsof de sponsor even heeft gebeld: minder dromen, meer zichtbaarheid in ontsnappingen — oh ja want prestaties zijn leuk, maar logo-minuten zijn cash. Wel tof dat er vijf Nederlanders starten, maar het blijft wrang dat een ploeg basically op fitheid van één jongen leunt terwijl de rest gewoon mag opdraven voor de marketing.

Ik rij al jaren volk naar Schiphol en terug en iedereen roept “strategie” alsof het F1 is, maar in de Giro is ’t simpel: als je geen man hebt voor het klassement ga je jagen op etappes en bergtrui, klaar. En die vijf Nederlanders, leuk voor de bühne, maar als ze alleen maar bidons halen en na dag 10 lossen, dan heb je nog geen wielerploeg maar een rondreizend reclamebord, jansen.

aangepaste strategie is wielertaal voor: “we hebben geen plan meer, dus we gaan maar hopen op chaos” zeg maar. En vijf Nederlanders is leuk, maar in de Giro ben je pas echt Nederlander als je na 200 km in de regen nog steeds glimlacht omdat je ‘mogen werken’ noemt.