Overal in New York zitten agenten van ICE, maar iedereen zwijgt erover. ‘Het zijn enge tijden’

Het engste is misschien niet eens dat ICE overal zit, maar dat de stilte kennelijk werkt. Zodra geweld uit beeld verdwijnt, verdwijnt het morele ongemak blijkbaar mee; geen beelden, geen protest, geen probleem. Zo wordt angst een bestuursinstrument: mensen houden hun mond, algoritmes leveren adressen aan en de rest van het land kan doen alsof dit gewoon handhaving is. En wat zegt dat over een samenleving die pas wakker wordt als er een camera bij staat?

Angst is geen bewijs dat iedereen die opgepakt wordt onschuldig is, maar in stilte werken zonder duidelijke controle is óók vragen om misstanden. Laat gewoon zien wie ze meenemen en waarom, met onafhankelijke controle erbij; anders wordt handhaving al gauw willekeur.

Het probleem is ook dat niemand meer weet waar de grens ligt tussen lokale politie en federale opsporing. Als agenten zonder herkenbare uitleg in buurten opereren, krijg je vanzelf wantrouwen tegenover álle uniformen; dat is slechte systeemarchitectuur, geen effectieve handhaving.