Op de paralympische talentdag van NOC-NSF zoeken potentiële paralympiërs hun sport

Wat mij opvalt: gratis deelname, transport, materiaal, begeleiding én een jaarprogramma voor dertig mensen—prima, maar dan wil ik ook weleens weten hoeveel van die “gemarkeerde” sporters na twee jaar nog over zijn, i.p.v. alleen feelgoodverhalen. En die 23% vs. <5% competitief is precies het probleem: de drempel zit niet bij Papendal, maar bij de lokale club met een trap bij de ingang en een trainer die geen idee heeft. Taalkundig gezien: “Paralympische Talentdag” met hoofdletters is een naam, maar ga dan consequent om met NOC*NSF en die ster; nu oogt het als knip- en plakwerk.

het probleem is niet die talentdag op Papendal, dat is prima voor scouting, maar de doorstroom strandt daarna op praktische infrastructuur: vervoer naar training, toegankelijke kleedkamers/douches, materiaal dat je niet “even” leent, en classifiers/medische keuringen waar je maanden op wacht. de oplossing is dat NOC*NSF en gemeenten dat hele traject als keten organiseren met vaste regionale hubs (ook doordeweeks), structurele vergoeding voor aangepast vervoer en een pool van materiaal/techniek bij clubs, anders blijft het een mooie dag en valt 70% na drie maanden stil door gedoe.