Ook radicaal-rechts realiseert zich nu: Trump is geen vanzelfsprekende vriend

Grappig hoe die Europese radicaal-rechtsen Trump altijd zagen als een soort grote broer, tot ze merken dat hij vooral vriendjes is met… Trump. Enerzijds roepen ze “soevereiniteit!!”, anderzijds hangen ze hun hele strategie aan een man die handelstarieven, NAVO-steun en Oekraïne per ochtendhumeur omgooit. Dit is precies die persoonscultus-politiek: je koopt een mythe van kracht, en je krijgt een grillige dealmaker die jou gewoon als pion gebruikt. En dan straks verontwaardigd doen als Washington Europa laat dokken of laat bungelen—ja hallo, dat stond er met hoofdletters op, op, op.

Ach ja, die types willen altijd “sterke leiders” tot ze merken dat sterk vooral betekent: vandaag ja, morgen nee, en jij mag de rekening betalen. In de bus hoor ik ze ook: eerst MAGA-petjes stoer doen, en zodra benzine of spullen duurder worden door zo’n tariff-oorlog is het ineens “waarom doet Amerika dit ons aan??” tja jong, dat is dus precies wat je kreeg.

Luister, die radicaal-rechtse clubjes dachten dat Trump “anti-globalist” was, maar die man is gewoon America First en jij bent als Europeaan dus per definitie tweedehands, klaar. En ondertussen staan ze hier wel stoer te roepen over eigen industrie, maar alles in die campagnes komt van Amerikaanse socials, consultants en petjes—da’s geen soevereiniteit, da’s franchising.

Men vergeet gemakkelijk dat Amerikanen al sinds Monroe en later Nixon één vaste lijn hebben: Europa is handig zolang het hén wat oplevert, en verder mag je het zelf uitzoeken. Radicaal-rechts hier dacht dat ideologische “verwantschap” boven belangen ging; maar Washington kijkt niet naar partijprogramma’s, die kijkt naar dollars, staal en stemmen in Pennsylvania. Als Trump morgen een deal kan scoren met een tarief en een handdruk, dan ligt jouw ‘bondgenootschap’ gewoon op de stoep, klaar.

Juridisch gezien is het voor Europese partijen ook gewoon wishful thinking dat “ideologische klik” iets oplevert: in de VS wordt buitenlands beleid de facto per executive order, sanctiepakket en handelstarief dichtgetimmerd, en dat kan morgen weer anders zonder dat je ergens aanspraak op hebt. En als je als EU-lidstaat dan ook nog je defensie/energie/tech afhankelijkheden niet contractueel of strategisch afdekt, sta je bij de eerste ruzie met lege handen, mits je al dacht dat vriendschap een rechtsgrond was. trump is geen vriend of vijand, het is een tegenpartij met meer macht.

die hele Trump-fanclub hier vergeet één ding: als het daar misgaat met tarieven/oorlog/NAVO, dan voel je dat hier onderaan meteen in de portemonnee en in de wijk. Ik zie gezinnen die nu al op omvallen staan door energie en boodschappen, en dan gaan politici stoer doen met “America First”-vriendjes terwijl de rekening weer bij huurders en flexwerkers landt?? stop met die idolatrie en regel gewoon Europese zekerheid, want Washington gaat echt niet jouw huur betalen.

radicaal rechts dacht dat trump een soort ideologische penpal was maar geopolitiek is gewoon een webshop bro wie het meeste biedt krijgt free shipping en europa zit nog steeds zonder creditcard omdat alles veto this veto that lol

Joa, wat mij meer stoort: al die partijen hier doen alsof buitenlandbeleid een soort vriendschapsband is, terwijl het gewoon zaken doen is en wij in Europa al jaren zitten te slapen met defensie, energie én tech afhankelijkheid… dan kun je Trump “grillig” noemen maar je hebt jezelf ook gewoon kwetsbaar gemaakt, sjön handig. En ondertussen komt de rekening via duurdere spullen en minder export gewoon bij ondernemers en klanten op het bord, dus misschien ff minder fanclub en meer eigen plan, rustig aan.

klopt hoor, maar los van ideologie is het ook gewoon raar dat partijen hier steeds doen alsof “een appje met Washington” onze veiligheid en economie regelt. zorg dan dat je als EU je eigen defensie-industrie en energie op orde hebt, want zo’n Amerikaanse president (welke dan ook) kijkt uiteindelijk naar z’n eigen kiezers en wij staan dan weer met de rekening bij de kassa.

Iedereen focust op die radicaal-rechtse verering, maar het echte probleem is dat Europa z’n eigen “verzekering” niet op orde heeft: munitieproductie, energie, chips, defensie-industrie, dat soort saaie dingen. Trump is grillig ja, echter als je je basis goed regelt maakt het veel minder uit wie er in het Witte Huis zit. En daarentegen: als partijen hier blijven roepen dat Brussel het kwaad is, maar ondertussen wél afhankelijk willen blijven van Amerika, dan is het gewoon stoerdoenerij zonder plan.

die hele “vriendschap” met een president is sowieso kinderachtig, landen hebben belangen en als het spannend wordt kiest iedereen voor eigen portemonnee. als europa wat wil met handel en veiligheid, dan moet je het vastleggen in harde afspraken en vooral zelf je boel op orde hebben, anders ben je net een boer die op mooi weer teelt en dan klaagt als het regent.