Ooit was ze kijkcijferkanon en verlosser, nu kan ze niet meer uit haar ogen kijken van vermoeidheid

Joa, Angela doet alsof Caroline een tv-personage is waar je “van genoten” hebt, maar ondertussen zitten boeren nog steeds met dezelfde ellende en stapels regels… dan is moe zijn ineens nieuws? politiek is geen talentenshow hè, en beloftes roepen is makkelijk, waar is ’t resultaat, anders wordt ’t weer gezellig klappen en daarna iedereen teleurgesteld naar huis, rustig aan.

Weet je wat het is: dat “moe” vind ik nog het meest herkenbaar aan Den Haag, want iedereen loopt daar op adrenaline en camera’s en ondertussen blijft de uitvoering stikken. Als jij echt boer (of verpleegkundige, of leraar) wil helpen, dan regel je simpele, duidelijke regels en loketten die werken, niet weer een nieuw verhaal waar Angela dan een recensie van maakt. En ja, vermoeidheid is echt, maar een burn-out is geen beleid.

tja die vermoeidheid komt ook omdat den haag één grote prikkelmachine is: talkshows, twitter, lobby’s, dossiers die niemand meer snapt… en ondertussen moeten boeren en gezinnen wél gewoon door, met kinderen die je nauwelijks nog buiten ziet. als je echt iets wil “verlossen” dan ga je terug naar simpel en natuurlijk beleid: gezonde grond, korte keten, minder controle-drang en stop met alles kapotrekenen in modellen waar niemand zich nog bewust van voelt.

Angela de Jong maakt van politiek tv, oké, maar dat “boeren zitten met Brussel-regels” is ook zo’n makkelijke bumpersticker: 80% van die stikstof/vergunningenellende is NL-keuzes bovenop EU-kaders, want iedereen wilde hier het braafste jongetje van de klas spelen én tegelijk de veestapel niet bespreken. BBB riep “we fixen het”, maar in de EU krijg je geen uitzonderingspositie omdat je moe kijkt; je moet met een juridisch houdbaar plan komen dat proportionaliteit overleeft. En ja, Den Haag is een prikkelcircus, maar als je dat niet trekt: minder talkshows, meer dossiers, of ga niet doen alsof vermoeidheid beleid is.