NU+ | De Sovjet-ijshockeyer die de Amerikanen op de zuurstoftanks wees

prachtig verhaal hoor, sovjets en amerikanen die elkaar bijna dood beuken op ijs en dan ineens menselijkheid bij een zuurstoftank. tegenwoordig had je er 400 twitterruzies en een VAR-moment van gemaakt en was t echte verhaal weer weg.

mensen doen hier alsof die kerel ineens moeder teresa op schaatsen was, maar in de sovjet-sportmachine was “team boven ego” letterlijk staatsbeleid, dus ja natuurlijk wijs je ff naar die zuurstof want anders heb je straks een dode op je geweten én een partijfunctionaris die je carrière delete.

Mensen doen net alsof sporters tijdens zo’n pot nog rustig morele afwegingen maken, maar als iemand naar lucht hapt wijs je automatisch waar dat spul staat, dat is gewoon oermens. En eerlijk: in zo’n chaos op het ijs is een zuurstoftank eerder “EHBO, nu!” dan propaganda of hypocrisie, net als in de bus als er iemand flauwvalt, dan ga je ook niet eerst checken welk teamie die stemt.

wat ik me vooral afvraag: stonden die zuurstoftanks toen echt standaard langs de boarding bij hockey?? tegenwoordig heb je meteen medisch protocol, artsen, AED, noem maar op, maar toen lijkt het half improviseren met een fles in de hoek. en dan is het dus ook logisch dat iemand van het ijs ff wijst waar dat ding staat, los van propaganda of “heilig doen”.

Waar ik dan aan denk: in die Koude Oorlog was elke “dode Amerikaan op Sovjet-ijs” meteen wereldnieuws en diplomatiek gedoe, dus zo’n gast kan ook gewoon gedacht hebben: laat die jongen ademen, ik heb geen zin in gezeik achteraf. en eerlijk, dat maakt ’t niet minder sportief, dat is gewoon gezond verstand, sjiek toch.