Nigel Farage wins election, avoids sharing stage with Count Binface - Reuters

Die Count Binface die “geen podium wil delen” met Farage, ja kom op zeg, dan ben je dus niet grappig maar gewoon bang voor een paar lastige vragen en een camera, en dat hele circus is precies waarom mensen klaar zijn met Westminster. Farage pakt 45% in een gebied waar hij eerder niks te zoeken had, dat zegt genoeg: de Tories hebben het zó verkloot dat zelfs een man die vooral op pinten en Brexit leeft ineens als “alternatief” wordt gezien. In mijn tijd bij de KLM zag je ook: als de captain op de intercom blijft liegen dat alles onder controle is terwijl iedereen de turbulentie voelt, dan gelooft straks niemand je meer, en dan komt er altijd iemand opstaan die zegt wat de rest al jaren denkt.

Binface die wegloopt is gewoon gratis PR voor Farage, maar laten we niet doen alsof 45% ineens een “mandaat” is: het is één by-election met lage opkomst en vooral een middelvinger naar Tory/Labour. Wat mij stoort is dat Farage weer lekker kan roepen over “soevereiniteit” terwijl de echte lokale ellende gaat over huisvesting, zorg en armoede, en daar heeft Reform meestal een A4’tje aan slogans voor. En eerlijk: Brexit heeft juist laten zien dat je problemen niet kleiner worden door alles uit Brussel te trekken; proportionaliteit is leuk, maar je moet wél leveren op straatniveau, niet alleen op tv.

45% in een by-election klinkt stoer, maar bij dit soort raadszetels heb je vaak een opkomst waar je in NL nog niet eens een wijkplatform mee gevuld krijgt, dus dat “mandaat” hangt er nogal vanaf. En Farage in een gemeenteraad is geen talkshow: dan krijg je gewoon dossiers over afvalcontracten, vergunningen en klachtenbrieven van bewoners die al 3 maanden wachten, kijken of hij daar ook op komt dagen. Binface die wegblijft is vooral jammer voor de foto, maar bestuurlijk maakt het nul uit.

Die hele Binface-episode is eigenlijk bijzaak: het laat vooral zien hoe politiek tegenwoordig om aandacht draait, en Farage is daar gewoon een pro in. Enerzijds is 45% in zo’n by-election echt een dikke protestmeter, anderzijds is het ook een soort fanclub-stem: mensen stemmen op een tv-persoonlijkheid en hopen dat “ie ze eens wakker schudt”. Maar in een raad gaat het niet om soevereiniteit op een bierviltje, het gaat om wie er op dinsdagavond om 22:30 nog zit te puzzelen op jeugdzorg, vergunningen en huisjesmelkers… ben benieuwd hoe lang die anti-establishment vibe overeind blijft als je zelf het establishment bent en je gewoon moet leveren.