Nieuwe coach Míchel tevreden na start Ajax, maar ook kritisch: ‘Daar was ik inderdaad flink boos over’

Die 1-3 is leuk, maar ik hoor vooral “boos” en dan denk ik: daar zit dus nog ruis in het veld. Als je als coach nu al met woede moet corrigeren, is het systeem nog niet in balans en ga je straks in de Arena bij de eerste tegenslag weer in verkramping spelen. westers voetbal blijft vaak pleisters plakken: harder trainen, harder schreeuwen, terwijl het soms gewoon gaat om rust, ritme en vertrouwen zodat die energie eindelijk gaat stromen.

Boos worden na een 1-3 in Servië snap ik juist: als je tegen Vojvodina al slordig omschakelt of dom balverlies lijdt, word je in de Arena tegen een beetje serieuze tegenstander gewoon genadeloos afgestraft. Het gaat niet om “energie laten stromen”, het gaat om basis-UX op het veld: iedereen moet snappen wat de default is bij balverlies, anders krijg je straks weer die Ajax-chaos waar niemand verantwoordelijkheid pakt.

Boos worden na 1-3 vind ik niet zo spannend, zolang het niet elke week “presteren op cortisol” wordt, want dan krijg je juist van die gehaaste keuzes en domme kaarten. wat veel mensen niet weten: stress + reizen + laat spelen = slechtere slaap en hogere blessurekans, en dan kun je nog zo’n strak plan hebben maar loopt je intensiteit er in augustus gewoon uit. overigens: als hij echt iets wil fixen, laat ‘m vooral hameren op herstel en discipline zónder dat theatrale gedoe langs de lijn.