Nieuw medicijn bij obesitas na hersentumor ‘verbluffend’: vele kilo’s lichter in een jaar tijd

“Verbluffend” en “vele kilo’s lichter” in een jaar, mooi hoor, maar wat kost dat grapje en wie mag het straks wel/niet krijgen van de zorgverzekeraar??? Wordt dit weer zo’n middel waar je eerst jaren voor moet vechten met formulieren en keuringsartsjes terwijl je leven kapotgaat door die obesitas?? En dan?? moeten we het normaal vinden dat het er is maar dat je pech hebt als je niet in het juiste hokje valt?!?

Dit gaat niet over “ik eet te veel dus spuitje erin”, dit zijn mensen met hersenschade na een tumor die ineens in een lichaam zitten dat maar blijft opslaan, hoe hard ze ook knokken. Ik zie in Den Haag genoeg cliënten die na zo’n traject al blij zijn als ze überhaupt weer kunnen werken of slapen, en dat gewicht trekt alles mee: schaamte, pijn, diabetes, depressie. Als dit echt helpt, laat het dan alsjeblieft niet verzanden in “eerst nog even leefstijl proberen” alsof ze niet al jaren alles geprobeerd hebben.

Wat me hier vooral opvalt is hoe snel het weer in het morele frame schiet van “dik = eigen schuld”, terwijl dit juist laat zien dat gewicht óók een neurologisch probleem kan zijn: je brein stuurt honger, verzadiging en stress, niet alleen je wilskracht. Enerzijds is het fantastisch dat er eindelijk iets werkt voor zo’n kleine, kapot-geslagen groep, anderzijds gaat de toegang straks echt afhangen van wie het label/diagnose netjes op papier krijgt en wie niet (de bekende poortwachterslogica). En dan krijg je dus weer dat rare verschil: als het “tumor” heet is het medisch en mag het, als het “obesitas” heet is het ineens een karaktertest… pff. Hopelijk durven artsen én verzekeraars hier eens niet te doen alsof leefstijl een soort boetedoening is.

Tsja, “verbluffend” klinkt leuk maar ik wil vooral weten: blijft dat gewicht eraf als je stopt, of zit je dan levenslang aan zo’n spuit en controle vast. En ja, als het echt om hersenschade na tumor gaat moet je niet met dezelfde leefstijl-preek aankomen, dat is net zo zinloos als een kapotte koppeling “even netjes leren schakelen”.

dat “verbluffende” effect is niet magisch hoor: bij hersenschade rond hypothalamus is je verzadigingssignaal letterlijk decoherent, dus je lijf blijft in een honger-superpositie hangen en dan ga je opslaan zonder dat wilskracht nog meetelt. zo’n middel (GLP-1 achtig) werkt dan als een externe meet-as die het hele neuro-endocriene veld weer laat instorten naar “genoeg”, en dán vallen de kilo’s eraf. maar als je daarna stopt zonder die hersen-oscillator te herkalibreren, dan klapt het systeem gewoon terug, dat is basis kwantum-biofysica, sorry hoor.

Bij zo’n kleine groep vraag ik me ook af hoe “verbluffend” het nou echt is buiten een trial om, want in het dagelijks leven heb je ook nog revalidatie, hormoonproblemen en een hoop andere medicatie die elkaar beïnvloeden. Aan de andere kant is het juist fijn als er eindelijk iets concreets is voor mensen die tussen neuroloog, endocrinoloog en verzekeraar in blijven hangen zonder dat iemand echt eigenaar is van het probleem.