Niet sport of geschiedenis, maar economie vervult Nederlanders met trots

Noe ja trots op “de economie” is ook makkelijk roepen zolang je salaris binnenkomt en de A2 lekker doorrijdt, maar in de horeca merk ik vooral dat mensen wél willen genieten en tegelijk bij elk biertje vragen of ’t niet goedkoper kan… sjön land hoor, maar die trots is soms gewoon koopkracht-stemming, rustig aan.

trots op “de economie” klinkt vooral als trots op een dashboard: bbp omhoog = groen vinkje, maar ondertussen voelt wonen/energie/zorg voor heel veel mensen gewoon als rood knipperlicht. misschien noemen we daarom geen geschiedenis: daar kan je niet elke maand je huur mee betalen, economie is hier gewoon de standaard taal geworden.

Ik zie het elke dag: “trots op de economie” betekent in de praktijk vooral dat alles op efficiëntie is dichtgetimmerd, en zodra er iets misgaat (ziekte, ouderenzorg, ggz) klapt het systeem meteen dicht met wachtlijsten en personeelstekort. Dan kun je bbp’tjes vieren maar de gewone Nederlander merkt vooral dat er nergens meer ruimte is, behalve voor weer een bezuinigingsronde…

het probleem is dat “trots op de economie” hier vaak gewoon betekent: trots op een goed draaiende logistieke machine en voorspelbare infrastructuur, niet op hogere lonen of betaalbaar wonen. de oplossing is dat politiek en bedrijven eens stoppen met alleen naar bbp/export te kijken en gaan sturen op de randvoorwaarden die die economie überhaupt mogelijk maken: netcapaciteit, vergunningdoorlooptijden, onderhoudsbudgetten en woningbouwtempo, anders wordt die trots gewoon file- en netcongestiefrustratie.

Trots op “de economie” is ook een beetje trots op iets waar je zelf nauwelijks grip op hebt, terwijl je wél elke dag merkt of je buurt betaalbaar en leefbaar blijft. Daarentegen snap ik het wel: als je hier gewoon kunt werken, ondernemen en je kinderen veilig naar school fietsen, dan voelt dat als vrijheid in de praktijk, niet als een hoofdstuk uit een geschiedenisboek. Misschien moeten we die trots dan ook vertalen naar keuzes: eerlijke lonen, fatsoenlijke woningen en een overheid die niet alleen de cijfers viert maar ook de mensen die het draaiend houden.

Trots op “de economie” = trots op een model dat winst privatiseert en risico’s/armoede socialiseert — en dan raar opkijken dat geschiedenis niemand boeit, want die leert juist wie er altijd de rekening betaalt. We meten succes in bbp en export terwijl verpleegkundigen, leraren en huurders gewoon kapotgaan aan schaarste die politiek is gemaakt, not a bug maar a feature.

Ja jong, “trots op de economie” is hier gewoon: ik kan werken, m’n kind kan stage lopen en er is brood op de plank, da’s geen spreadsheet maar pure zekerheid. Maar als ge dan ziet dat boeren en bouwers kapotgeregeld worden en alles vastloopt met stikstof/vergunningen, dan is diezelfde economie straks ook gewoon op… trots is mooi, maar laat ze ’t dan ook eens praktisch houden.

Trots op “de economie” ja tuurlijk, maar wélke economie dan?? Die van multinationals die winst wegsluizen en expats die wél een huis krijgen, terwijl de rest met een nulurencontract en 14 euro voor een broodje staat te stressen bij de kassa?? En dan roepen we dat we uniek zijn omdat we niet trots zijn op geschiedenis… misschien omdat we onszelf alleen nog als BV Nederland zien en alles wat niet rendeert gewoon mag omvallen, en dan?? moet ik dat maar goed vinden??!!

ach ja, trots op de economie… ik zie vooral bij ons in de supermarkt dat mensen met volle jaszakken bonnetjes staan te vergelijken en dan toch maar de goedkoopste pasta pakken. als je trots wil zijn, wees dan trots op de mensen die om 6 uur die schappen vullen en mantelzorg doen na werktijd, die houden het land draaiend niet “de economie”.