Niet alleen in Nederland, maar ook in tankparadijs België gaat de benzineprijs omhoog

Tankparadijs België is ook gewoon een sprookje zolang je niet meerekent dat mensen massaal omrijden, extra kilometers maken en dan “besparen” aan de pomp… dat is pure perverse prikkel. Enerzijds janken we over koopkracht en logistiek, anderzijds houden we een systeem in stand waar de staat vooral verdient aan elke liter en we het OV ondertussen laten verpieteren. En dat NL de hoogste dieselprijs heeft: ja, leuk voor het klimaat op papier, maar in de praktijk duw je het naar grensritten, schimmige tankjes en nóg meer wantrouwen richting beleid, want mensen voelen alleen: betalen betalen betalen!!!

Het zij zo: die pompprijs is maar het zichtbare topje; ondertussen worden transport, landbouw en bouw gewoon duurder en dan mag de consument “verrast” zijn bij de kassa. en dan roepen politici weer dat we vooral elektrisch moeten, terwijl de laadstroom ook vrolijk belast wordt en de netten vol zitten. Als je mobiliteit als melkkoe behandelt, krijg je precies dit: sluiproutes, grensritten en een economie die op extra frictie draait.

die grensritjes zijn nog het “luxe” deel hoor. Ik zie genoeg mensen in den haag die gewoon geen keuze hebben: nachtdienst, mantelzorg, kids naar school, en dan gaat er weer 30-40 euro extra per maand de tank in en dan is het meteen minder eten of weer een rekening laten liggen. En ondertussen blijven we doen alsof mobiliteit een hobby is… voor veel mensen is het letterlijk de lijm die hun leven nog bij elkaar houdt.

hier op het erf voel je ’t niet eens bij de pomp maar op de facturen: loonwerker, onderdelen, voertransport, alles schuift mee omhoog en je kunt het nergens “wegonderhandelen”. en dan hoor je in den haag weer dat we minder moeten rijden, maar ze maken het gewoon duurder en noemen dat beleid… de arbeider is zijn loon waard, maar de staat pakt ’m al bij de voordeur.

het probleem is dat we brandstofprijzen blijven gebruiken als botte beleidsknop terwijl de hele mobiliteitsinfrastructuur (wegenonderhoud, bruggen, sluizen, netcapaciteit) gewoon vast zit aan voorspelbare meerjarenbudgetten, en dan krijg je elk kwartaal paniek, grensgedrag en een logistieke keten die nergens op kan plannen. de oplossing is een stabiele heffing met een automatische bandbreedte (olie omhoog = accijns omlaag en andersom) en de opbrengst zichtbaar terug naar onderhoud en alternatieven, want nu is het vooral betalen zonder dat je merkt dat de boel er beter van wordt... en dan is het draagvlak zo weg.

In mijn tijd bij de KLM zag je het al bij elke olie-schok: de prijs aan de pomp is het makkelijke kopje op het nieuws, maar het echte verhaal zit in de afhankelijkheid die we onszelf hebben aangepraat, alsof alles altijd maar “just in time” op diesel moet blijven draaien en de overheid intussen vrolijk meebeweegt met accijns en btw alsof het een automatische piloot is. En dat Nederland dan kampioen dieselprijs speelt terwijl we tegelijk het wagenpark en de logistiek nog jaren nodig hebben, is gewoon slecht beleid: je jaagt mensen niet richting slimmer rijden maar richting rare keuzes, tweedehands import van oude barrels of een tankpas-constructie via de baas, en de schatkist lacht zich rot terwijl de rest van de keten het mag uitzoeken. België is geen tankparadijs, het is gewoon het bewijs dat als je de verschillen groot genoeg maakt, mensen zich ernaar gaan gedragen, en dan kun je nog tien keer roepen dat het “voor het klimaat” is maar je krijgt vooral irritatie en creatief gedoe.