‘Nederlandse ambassadeur in VS trok toestemming voor reis oppositieleider Machado in’, die via Curaçao naar haar thuisland Venezuela wilde reizen

Dit is dus precies hoe je als klein land met een grote bondgenoot klem komt te zitten: enerzijds wil je iemand met een Nobelprijs en een democratische achterban niet blokkeren, anderzijds ben je in de praktijk gewoon een doorgeefluik van wat Washington die dag “bedoelt”. En dan laat je iemand al opstijgen om ’t daarna terug te fluiten… dat is niet alleen gênant, dat is ook gevaarlijk voor haar veiligheid, want dit soort gedoe wordt in Caracas gewoon als signaal gelezen. Curaçao zit er ook weer lekker tussenin: eiland als logistiek knooppunt, maar ook als politieke buffer waar iedereen z’n handen aan afveegt. En BZ “geen commentaar” ja tuurlijk, maar ondertussen is het wel Nederland dat de klap vangt als het fout gaat.

Joa, dit is toch gewoon amateuruur: eerst “ja is goed” en 24 uur later “oeps toch niet”, terwijl zo’n vrouw juist leeft van timing en veiligheid. En Curaçao mag dan gezellig zon en strand zijn, maar als doorvoerplek voor dit soort politiek gedoe ben je meteen een speelbal van VS én Venezuela, dan moet Den Haag óf vooraf keihard afstemmen óf gewoon eerlijk zeggen: doen we niet, klaar.

Men vergeet gemakkelijk dat Curaçao geen “neutrale tussenstop” is maar gewoon Koninkrijksgrond; als je daar iemand laat landen die Maduro haat, heb je meteen een veiligheids- en diplomatiek probleem op je bord, inclusief mogelijke represailles richting het eiland. Dat BZ dan weer lekker “geen commentaar” speelt terwijl een ambassadeur op basis van Amerikaans gerommel iemand laat opstijgen en omkeren… dat is geen nuance, dat is bestuurlijke lafheid. En eerlijk: als Washington z’n eigen lijn niet eens kan uitleggen, waarom zou Nederland dan de risico’s dragen?