Met nieuwe aanvallen probeert Oekraïne Krim te isoleren, olieterminal in brand

Vreselijk dat er weer doden en gewonden vallen, want “olie-terminal” klinkt militair maar daar werken en wonen gewoon mensen. Echter als Rusland de Krim als militair bruggenhoofd gebruikt, dan gaat Oekraïne natuurlijk precies die logistiek en brandstof raken; daarentegen zie je hoe snel dit ontspoort naar steeds verder weg en steeds minder controle, en dan blijft er van diplomatie alleen nog Telegram-propaganda over.

Die vier doden zijn gewoon tragisch, maar laten we niet doen alsof zo’n olieterminal “toevallig” geraakt wordt: brandstof en logistiek zijn het bloed van een leger, en de Krimbrug is de slagader, dus Oekraïne speelt hier keihard op effect en niet op sentiment. Wat mij vooral opvalt is dat iedereen blijft praten over “frontlijnen”, terwijl dit allang een oorlog van bereik, drones en voorraadbeheer is; als je 2000 km verderop in Siberië raffinaderijen kunt laten roken, dan wordt elke Rus ineens frontgebied en dan gaat de druk in Moskou pas echt omhoog, ook al roept Telegram weer dat alles onder controle is. In mijn tijd bij de KLM wist je één ding zeker: als je je aanvoerketen breekt, valt de hele operatie stil, en dat geldt net zo goed voor een schiereiland vol tanks en luchtafweer als voor een luchthaven met lege kerosinetanks.

Die “isoleren van de Krim” is niet alleen militair slim, het is ook sociaal gif: zodra brandstof op rantsoen gaat (alleen hulpdiensten), krijg je een hiërarchie van wie nog kan rijden/werken/ontsnappen en wie niet, en dat vreet aan loyaliteit op het schiereiland. Enerzijds is een olieterminal een legitiem logistiek doel in oorlog, anderzijds weet je dat dit precies die alledaagse infrastructuur raakt waar gewone mensen aan vastzitten, dus je kweekt ook woede die alle kanten op kan schieten. En dat Telegram-gedoe… het is niet “informatie”, het is moreel management: iedereen moet blijven geloven dat het nog te dragen is, tot het ineens niet meer te dragen is. Drones maken alles frontgebied, ja, maar vooral ook: ze maken onzekerheid permanent, en dat breekt samenlevingen langzaam langzaam.

Men vergeet gemakkelijk dat de Krimbrug niet alleen “een brug” is, maar een politiek symbool waar Poetin z’n prestige aan heeft opgehangen; als die route wankelt, wankelt het verhaal van controle. En dat gedoe met terminals en depots: militair logisch, maar het is ook vragen om milieuschade van formaat in een afgesloten zee, daar hoor je bijna niemand over. Telegram meldt doden en rook, maar niet wat er over drie maanden nog in het water en in de longen zit.