Messi wil Neymar zien op WK, FIFA pakt uit met drie openingsceremonies met popsterren als Katy Perry en J Balvin

Joa, WK met drie openingsshows en Katy Perry erbij… alsof we naar Songfestival XXL zitten te kijken in plaats van voetbal, sjön voor de sponsors maar de fans willen gewoon een bal die rolt en bier dat koud is. En Messi die Neymar “graag ziet” is leuk voor de nostalgie, maar die kerel moet eerst eens 90 minuten heel blijven, rustig aan.

het probleem is niet die popsterren, dat is bijzaak; het probleem is dat je met 48 landen/104 potjes en drie landen logistiek een reizend pretpark bouwt waar infrastructuur (vluchten, grenscontroles, OV naar stadions, security) de echte bottleneck wordt en de fan de rekening betaalt. de oplossing is: stop met die glitter en fix eerst de basis, dus cap op doorverkoop, fatsoenlijke combitickets met OV/shuttles en strakke spreiding in het speelschema zodat teams en supporters niet om de twee dagen 2000 km hoeven te hoppen, anders krijg je halflege vakken en “draagvlak” dat na de groepsfase verdampt. Messi die Neymar wil zien is leuk voor de talkshow, maar Ancelotti kijkt gewoon naar belastbaarheid en data, niet naar nostalgie.

Drie openingsceremonies is leuk voor tv, maar het echte circus begint buiten het stadion. met 48 landen en overal “fan zones” ga je in drie landen tegelijk zat volk, vuurwerk, zakkenrollers en gedoe bij ingangen krijgen, en dan mag iedereen weer janken dat de security “te streng” is als ze die glitterspullen moeten inleveren. Messi die Neymar wil zien, prima, als ie maar niet na 20 minuten weer op de grond ligt te rollen.

Drie openingsceremonies is niet eens het probleem, dat is gewoon FIFA die toegeeft dat het WK inmiddels een rondreizend merkfestival is met voetbal als “content” ertussen. En dat Messi Neymar terugpraat het veld op vind ik ook zo’n symptoom: we willen iconen, geen prestaties, alsof het toernooi een museum is waar je nog één keer langs de grote namen loopt. Paradoxaal genoeg verkopen ze het als “eenheid van drie landen”, maar het voelt juist inherent versnipperd: drie shows, drie markten, drie kassa’s, en de fan mag vooral kijken en betalen. wat zegt dat over ons dat we sport alleen nog kunnen verdragen als er een popster bij staat om het stilvallen te maskeren??

drie openingsceremonies met popsterren, serieus?? en wie betaalt dat feestje, de FIFA uit eigen zak of via nóg duurdere tickets en “servicekosten”?? en dan dat WK in canada/mexico/VS: moeten supporters maar even drie keer door de douane, ESTA’s regelen en hopen dat je niet bij de verkeerde grensbeambte staat omdat je een vlaggetje in je tas hebt??? En dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!