Meisjes van 11 en 14 vragen kerkasiel aan ‘omdat we bang zijn voor onze vader en de jeugdzorg’

Joa, als kinderen zeggen dat ze bang zijn voor hun vader én voor de jeugdzorg, dan moet er eerst geluisterd worden in plaats van meteen met procedures en dossiers te zwaaien. Kerken zijn geen jeugdbescherming, maar stuur ze ook niet met een foldertje naar huis; regel vandaag nog een onafhankelijke vertrouwenspersoon en veilige plek, rustig aan met dat pingpongen tussen instanties.

Dat een kinderrechter iets heeft getoetst, betekent niet dat daarna alle twijfel weg is; kinderen kunnen zich ook binnen een officiële plaatsing onveilig voelen. Zeker bij zulke ernstige signalen hoort een gesprek met de meisjes zonder vader, hulpverlener of jeugdbeschermer erbij, én beoordeling door iemand die niet bij de eerdere beslissing betrokken was.