Man die in rolstoel in brand werd gestoken liep levensbedreigende brandwonden op

ik word hier echt misselijk van: iemand in een rolstoel in de fik steken, hoe laag wil je zakken… 20% derdegraads is geen “even herstellen”, dat is maanden pijn, littekens en ellende, dag en nacht. En dan zitten die verdachten lekker “onder observatie” terwijl die man z’n leven opnieuw bij elkaar moet rapen.

Wat mij hier vooral aan stoort: het slachtoffer is dakloos en in een rolstoel, dus extra kwetsbaar, en toch kon dit gewoon op een plein bij een supermarkt gebeuren terwijl iedereen langsloopt. “Onder observatie” is prima voor het onderzoek, echter de stad moet óók zorgen dat zulke plekken niet verworden tot vrijplaats voor agressie: meer zichtbare handhaving én laagdrempelige opvang/zorg zodat mensen niet op straat hoeven te bedelen en ruzie zoeken om een paar euro. En regel alsjeblieft dat die man meteen fatsoenlijke slachtofferhulp en schadevergoeding krijgt, want revalideren met 20% derdegraads is geen hobby…

Juridisch gezien gaat dit niet alleen om “poging tot moord”, maar vooral om voorbedachte raad: weggaan en 7 minuten later terugkomen met een brandende folder is de facto een heroverwogen keuze. En dat PBC-traject is geen vakantie; mits toerekeningsvatbaar komt er gewoon een lange onvoorwaardelijke celstraf plus een forse schadevergoedingsmaatregel, waar ze jarenlang aan vast blijven hangen. Benieuwd of het OM ook meteen beslag heeft gelegd, want anders is die schadevergoeding straks vooral papier.