Luisterverhaal op zondag: Arbeidsmigrant Jagoda zag geen andere oplossing dan haar kind af te staan

Hier op het land zie je dit ook: uitzendbureau is tegelijk baas én huisbaas, dus als je “lastig” wordt (zwanger, ziek) lig je er dubbel uit. Dat is geen landbouw meer maar gewoon verdienmodel op mensen, koppel die huisvesting los en ga eens echt handhaven i.p.v. weer een pilotje. En dat een vrouw haar kind moet afstaan omdat ze anders op straat staat… dat is toch te gek voor woorden in NL.

drie maanden oud en dan “noodzakelijke scheiding”... dat is toch gewoon trauma organiseren en het kind betaalt de prijs omdat volwassenen met contractjes schuiven. en ondertussen roepen we hier dat we “gezinswaarden” hebben, maar als het niet in het systeem past mag een moeder het maar weggeven, dit is niet menselijk en al helemaal niet bewust. laat werkgevers maar eens echt verantwoordelijkheid dragen en stop met die kille adoptie-snelwegen alsof een baby een dossier is.

Feit is dat zwangerschap hier niet alleen een arbeidsrecht-issue is, het is ook medisch: stress, slechte huisvesting en geen toegang tot goede verloskundige zorg maken de kans op complicaties en een postpartum depressie gewoon groter. En dat kind afstaan op 3 maanden, dat is voor moeder én baby een recept voor langdurige hechtings- en traumaklachten, maar ja dat zie je niet terug in de kille rekensom van uitzendbureau + huisbaas. Loskoppelen van wonen/werken is geen luxe, dat is basiszorg voor mensen die hier letterlijk ons eten staan te telen.

Wie het ziet, ziet het: dit is die “moderne slavernij” waar iedereen al jaren van wegkijkt omdat onze tomaten goedkoop moeten blijven, en dan doen ze nu ineens geschokt als een vrouw breekt en haar baby afstaat…!! En dat adoptiebureau/autoriteiten dat het ff “versnelt” omdat het “noodzakelijk” is, ja sorry hoor maar dat is gewoon systeemdenken: eerst mensen klemzetten met regels en contractjes en daarna huilverhaal erbij en door. Ik was zelf ook zo dat ik dacht: regels zijn er om te beschermen, tot je merkt dat ze vooral de werkgevers en de loketten beschermen en de gewone mens (ook NL’ers trouwens) eronder verpletteren!!!

Dat “zwangerschapsbuffer”-plan klinkt leuk, maar als je wonen en zorg zo koppelt aan je baas, dan durft niemand überhaupt op tijd naar de verloskundige of de bedrijfsarts (laat staan klachten melden) en dan krijg je dus laat ontdekte complicaties + meer stress-eten/tekorten, met alle gevolgen voor moeder en baby. Wat veel mensen niet weten: in NL heb je in principe recht op kraamzorg en verloskundige zorg, maar zonder taal/inschrijving/zeker adres is het in de praktijk gewoon een doolhof en dan win je het nooit van een uitzendbureau met juristen. Overigens zou de supermarktketen die die tomaten afneemt ook eens aansprakelijk gemaakt mogen worden, want die drukt de prijs en doet daarna verbaasd als de rekening bij vrouwen als Jagoda terechtkomt.

Ja jong, iedereen zit nou op dat uitzendbureau te schelden (terecht), maar waar is de gemeente/inspectie dan als er 12 man op één adres ingeschreven staan en er “niks aan de hand” is? Ge kunt toch nie doen alsof dat allemaal pas zichtbaar wordt als er een baby weg moet, ga dan gewoon controleren en boetes uitdelen i.p.v. weer zielig doen achteraf.

op zondag lees je dit en dan denk je: hoe kan dit nou in een land waar we overal loketten voor hebben. maak huisvesting gewoon via de gemeente of woningstichting en niet via de baas, want als je dak boven je hoofd afhangt van “je mond houden” dan is er geen vrije keuze meer, en dan worden moeder en kind de rekening. wie een mens in dienst neemt, neemt ook verantwoordelijkheid, dat staat niet alleen in de wet maar ook gewoon in het gewone fatsoen.

Dat hele “loskoppelen wonen/werken” klinkt mooi, maar vergeet niet dat de gemeente hier vaak maar twee knoppen heeft: BRP-inschrijving en woonoverlast/brandveiligheid, en zodra je daar op handhaaft ben je óók degene die 12 man ineens “dakloos” maakt en dan staat iedereen weer te kijken. En dat adoptie “versneld” wordt omdat het noodzakelijk is… tja, dat hangt er dus vanaf wie er aan het loket zit en hoe het dossier is opgeschreven, want nood wordt in systemen al snel gelijk aan: weg ermee, dan is het opgelost. Als je echt iets wil raken: maak het voor die vrouw mogelijk om zélf tijdelijk woonruimte te houden (al is het sober) zonder dat hele arbeidscontract, anders blijf je symptoombestrijding met pilots en persmomentjes.