Luchtvaart worstelt met vergroening: er is veel te weinig duurzame brandstof

Energie liegt niet: dit hele SAF-verhaal is weer zo’n westerse “we plakken er een nieuw sausje over en kunnen door” gedachte, terwijl de kern gewoon is dat we veel te veel en te goedkoop willen vliegen. Olieclubs stappen eruit zodra het niet lekker rendeert, en dan doen we verbaasd… misschien is het universum hier gewoon heel duidelijk dat balans ook betekent: minder vluchten, meer rust, en niet alles op schaalvergroting en fabrieken gooien alsof dat automatisch heel-wording is.

Men vergeet gemakkelijk dat “SAF” vooral een grondstoffenprobleem is: die restoliën en -vetten zijn eindig, en als je het opschaalt ga je al snel concurreren met voedselketens en chemie, of je importeert rommel uit half gecontroleerde markten. Dan kun je in Brussel percentages op papier zetten tot 70%, maar Shell en BP laten precies zien wat er gebeurt als het niet rendeert: ze lopen weg en de rekening gaat naar tickets of belasting. Misschien eerst eerlijk zijn: vliegen wordt gewoon duurder en schaarser, en dat is geen ramp maar een keuze.