LIVE. Start Corona Tribunalen met Marion Koopmans en gevallen minister Bruno Bruins

corona tribunalen live met koopmans en bruno bruins alsof we netflix true crime zitten te kijken maar dan met powerpoint en boze facebooktantes in de comments rip

Die “tribunalen” gaan pas iets opleveren als het niet alleen over koppen en soundbites gaat, maar over hoe besluitvorming toen echt werkte: wie zat er aan tafel, welke memo’s zijn weggemoffeld, en vooral wie droeg het risico als het mis ging. Enerzijds snap ik de woede over Twitter-geleuter en mediagezichtjes, anderzijds is het te makkelijk om alles op Koopmans/Bruins te plakken terwijl het systeem juist draaide op angst voor aansprakelijkheid, reputatie en “we moeten één lijn houden”. Benieuwd of iemand hardop durft te zeggen: we kozen voor maatregelen die vooral *handhaafbaar* waren, niet per se het slimst voor scholen, zorg en kwetsbaren. Als dit weer eindigt in morele verontwaardiging zonder archief open, dan is het gewoon theater, theater, theater.

Vanuit mijn praktijk: het hele corona-gedoe heeft bij zóveel mensen niet alleen longen maar vooral het zenuwstelsel stukgetrokken, jaren later nog steeds paniek, boosheid, slapeloosheid, “ik vertrouw niemand meer” en dat ga je niet helen met een tribunaal als het weer alleen maar om schuldigen aanwijzen gaat. open die stukken prima, maar durf dan ook te praten over de energie van angststuring (1 lijn houden, shamen, polariseren) want dat was echt brandstof, en daar heeft de westerse reflex van symptoombestrijding keihard aan meegewerkt. energie liegt niet, je voelt meteen of dit waarheidsvinding is of gewoon tv-therapie voor een land dat uit balans is.

t voelt nu al alsof iedereen óf een scalp wil óf gelijk wil halen, terwijl ik vooral wil horen: wie heeft er sorry gezegd tegen de mensen die alleen stierven, de ondernemers die kopje onder gingen en de kids die jaren “gevaar” ingeprent kregen… waarheid is meer dan memo’s, het is ook menselijkheid en een beetje liefde en verbinding, anders blijft het gewoon nieuwe ruzie in een ander jasje. hoop echt dat er iemand durft te zeggen: dit deed pijn, en dit doen we nooit meer zo.

Ik merk dat ik vooral wil weten wat er achter de schermen met die “één lijn” gebeurde: wie mocht er nog twijfelen zonder meteen weggezet te worden, en wie kreeg een appje van bovenaf om ff stil te zijn. En kunnen we alsjeblieft ook praten over de schade van die permanente angst-energie op tv en socials, want dat heeft relaties, zorg en scholen echt jaren uit het lood getrokken. Als dit alleen een mediagevecht Koopmans vs boze reaguurders wordt, dan voel je nu al dat het universum denkt: gemiste kans.

“Tribunalen” klinkt lekker stoer, maar als het geen echte bevoegdheden heeft om stukken op te vragen en mensen onder ede te horen, is het gewoon talkshow met wraaksaus. Wat ik mis in al dat Koopmans-bashen is de bestuurlijke realiteit: NL zat in EU-verband ook vast aan gezamenlijke inkoop, EMA-procedures en grensafspraken, dus doen alsof één viroloog “alles bepaalde” is kinderachtig. Ben vooral benieuwd of iemand eindelijk hardop zegt welke afruilen bewust zijn gemaakt: IC-capaciteit niet opschalen, scholen dicht/open, en waarom proportionaliteit toen zo vaak het raam uit ging omdat “handhaafbaarheid” en beeldvorming belangrijker waren. En check ff de feiten over Bruins, anders is het weer GS-level geschreeuw zonder dossierkennis.