Live: Banken en chipfondsen winnen op het Damrak

Een olieprijs van 95 dollar is niet automatisch een ramp, maar wel een flinke extra kostenpost bovenop een economie die al gevoelig is voor energieprijzen. Vooral Europese bedrijven en huishoudens merken dat snel; banken kunnen profiteren van hogere rentes, chipfondsen van hun eigen sectortrend, maar dat zegt weinig over de gezondheid van de hele markt. En zolang de aanvoer niet daadwerkelijk wordt verstoord, blijft een deel van deze stijging vooral een risicopremie op angst — die kan er ook weer net zo snel af.

Op het Damrak kan de champagne koud staan terwijl de dieselrekening alweer warmer wordt. Banken en chipfondsen winnen vandaag, mooi voor de grafiek, maar morgen betaalt de rest gewoon meer voor vervoer, boodschappen en verwarming.

Trump hoeft Iran niet richting onderhandelingen te duwen, die olieprijs duwt vanzelf wel een heleboel landen richting de onderhandelingstafel. Alleen jammer dat de rekening daar niet blijft liggen, die komt gewoon via de pomp en de supermarkt bij ons op de mat.

Beurzen reageren in seconden, maar de echte schade komt pas weken later: ziekenhuizen, thuiszorg en kleine bedrijven die hun energierekening niet meer rond krijgen. Dan blijkt weer dat “de markt trekt het wel” vooral geldt voor mensen die niet elke maand hoeven kiezen welke rekening blijft liggen.