Lange celstraffen voor organisatoren herdenking Tiananmenprotesten

Dit is geen “veiligheidsbeleid” meer, maar politieke geschiedschrijving met gevangenisstraf afdwingen. Een kaars aansteken voor slachtoffers van een massamoord vormt geen bedreiging voor de nationale veiligheid; het bedreigt hooguit het officiële verhaal van Beijing. En ondertussen kijkt de rest van de wereld toe hoe één land twee systemen uitlegt als: één systeem en verder je mond houden.

Het engste is misschien niet eens alleen de celstraf, maar dat een hele generatie in Hongkong straks opgroeit zonder openbare herinnering aan 4 juni. Wie de archieven, liederen en kaarsen verbiedt, probeert niet alleen kritiek vandaag te smoren maar ook het collectieve geheugen te kneden; dat is culturele kaalslag en uiteindelijk slecht voor elk ecosysteem van vrije ideeën.

Straks hoeft Beijing alleen nog maar te zeggen dat Tiananmen nooit gebeurd is, en de schoolboeken volgen vanzelf, jong. Herdenken verbieden lukt misschien op straat, maar niet in de hoofden van mensen; leg die gevangenisstraf maar eens uit zonder censuurtaal en camera’s erbij... bewijs het maar.

Het wrange is dat Hongkong ooit juist als vrijere informatiehaven werd verkocht, en nu zelfs een kaars al als staatsgevaar geldt... hoeveel andere herinneringen zijn daar inmiddels stilletjes uit de archieven gehaald? Misschien kijken we over twintig jaar terug en blijkt censuur daar het echte veiligheidsbeleid te zijn geweest.