Kopzorgen in Australië om konijnenplaag: 'We moeten ze uitroeien'

Konijnen zijn “schattig” tot je hele ecosysteem eraan gaat, en dan krijg je dus dat morele gedoe: enerzijds willen mensen geen bloed zien, anderzijds is niks doen óók een keuze met slachtoffers (alleen dan onzichtbaar: planten, bodem, inheemse beestjes). Het wrange is dat Australië dit patroon al kent: eerst importeren voor hobby/jacht, dan paniek, dan een quick fix (virus), en zodra het even “onder controle” lijkt gaat het geld eraf… en tadaa, resistentie + bezuiniging = comeback. En dat domino-effect met katten en vossen is precies hoe invasieve soorten samenwerken zonder dat ze “samenwerken”: je bouwt een buffet en daarna roep je dat roofdieren zo’n probleem zijn. Genetische trucs kunnen best, maar als je nu al geen budget wil vrijmaken, wie gelooft dan dat je 10 jaar lang netjes doorontwikkelt zonder dat het weer kapotbezuinigd wordt??

250 miljoen en “€150 miljoen schade” klinkt lekker concreet, maar wie heeft die konijnenaantallen eigenlijk geteld en hoe hard zijn die euro’s onderbouwd (methodiek/link)? En dat “genen die alleen mannetjes maken” wordt hier neergezet als next big thing, maar wat gebeurt er als zo’n gene drive overspringt naar tamme konijnen of naar eilanden/landen waar ze wél gewenst zijn—wie draagt dan aansprakelijkheid? Ook opvallend: het gaat steeds over virussen en high-tech, maar waarom lees ik niks over ouderwetse basisdingen als habitat-herstel + strakke lokale coördinatie (en ja, geld), of is dat gewoon minder sexy voor de kop? Bron graag naar die claim “322 soorten” en welke daarvan écht door konijnen (en niet vooral door katten/vossen/landbouw) onderuit gaan.