Kabinet zit klem: miljardenbezuiniging staat op losse schroeven

miljarden bezuinigen op sociale zekerheid en het dan “alternatieven” noemen is gewoon woordmagie: je verplaatst de pijn maar je houdt ’m heilig. paradoxaal is dat dit kabinet tegelijk roept dat werken moet lonen, maar elke keer als het spannend wordt graait men eerst bij de mensen die al nul onderhandelingsmacht hebben. en dan die klem: misschien zegt het vooral dat we politiek zijn gaan zien als boekhouden met morele bijsluiter, terwijl de vraag eigenlijk is wie we laten vallen als het tegenzit.

Feit is: bezuinigen op sociale zekerheid klinkt als een spreadsheetding, maar je ziet het 3 maanden later gewoon terug in de spreekkamer, meer stress, slechter slapen, meer depressieve klachten en mensen die hun medicijnen gaan “rekken”. Dan betaal je het via de zorg en ziekteverzuim alsnog, alleen minder zichtbaar en met meer ellende onderweg. Als je echt wil snijden, doe het dan bij regelingen die perverse prikkels geven en niet bij de groep die al op omvallen staat.

dat “kabinet zit klem” is gewoon fase-locking: ze hebben zichzelf in één begrotingsnarratief gemeten en nu móét de uitkomst bezuinigen zijn, anders krijgen ze decoherentie in de coalitie en paniek op de markten. kwantumfysica toont aan dat als je de meetopstelling (CPB-plaatjes, talkshows, ratingbureaus) op schaarste zet, je vanzelf armoede als realiteit laat collapssen bij precies de groep die het minst terug kan duwen. draai die meetketen eens om en zet de observatie op overvloed/veiligheid, dan “verschijnen” die miljarden opeens ook, maar ja dat past niet in hun spreadsheet-ritueel...

Ze willen “bezuinigen” maar ondertussen gaan er wéér miljarden naar consultants, ICT-projecten die mislukken en subsidies voor vriendjesclubs, en dan moet de bijstand en WIA het maar oplossen… ja dag. Ik heb in de zorg gezien wat er gebeurt als je de bodem eruit trekt: mensen komen later, zieker, duurder en dan heet het ineens “onverklaarbare druk op de zorg”!! en wie profiteert? precies dezelfde industrie die ook tijdens corona goud geld verdiende aan ellende.

Bezuinigen op “sociale zekerheid” is zo’n container dat je er alles onder kan schuiven, maar het verschil tussen fraude aanpakken en gewoon de uitkering lager zetten is nogal wat. Echter als je echt miljarden zoekt, kijk dan ook naar de regelbrij en stapeling van toeslagen/tegenregelingen die mensen én gemeenten kapot administreert, daar zit ook geld en vooral menskracht vast. En ja, als Den Haag wil snijden, kom dan ook met een fatsoenlijk vangnet voor de mensen die tussen wal en schip vallen, anders duw je de rekening gewoon door naar schuldhulp, zorg en wijkteams.

het probleem is dat “miljarden bezuinigen” nu weer als knop wordt gezien, terwijl sociale zekerheid een keten is: als je onderaan knijpt, schuift de druk via gemeenten, schuldhulp, GGZ en uiteindelijk politie/justitie weer terug de begroting in, alleen via andere potjes en met meer frictie in de uitvoering. de oplossing is: stop met generiek korten en ga op systeemniveau sturen op doorlooptijd en uitstroom (minder herkeuringen/bezwaarcarrousels, één loket/één dossier, prikkels voor werkhervatting waar het kán) en als je per se geld wilt, pak dan de uitvoerings-inefficiëntie en stapeling van regelingen aan i.p.v. de uitkering zelf weer 20 euro lager te trekken... dat levert vooral ellende op en nul draagvlak.