Kabinet wijst vijf nieuwe locaties aan voor versneld bouwen

30.000 woningen klinkt mooi, maar tussen aanwijzen en opleveren zitten nog bezwaarprocedures, grondprijzen, netcongestie en personeelstekort in de bouw. En binnenstedelijk bouwen is logisch, alleen moet je dan wel huisartsen, scholen en openbaar vervoer meteen meerekenen; anders krijg je vooral veel voordeuren zonder genoeg voorzieningen erachter.

30.000 woningen aanwijzen is nog geen 30.000 huishoudens die ergens kunnen landen; grond en vergunningen zijn maar één laag van het probleem. De kwantumfysica toont aan dat een systeem verandert zodra je er massa aan toevoegt: zonder betaalbare energie, scholen en banen krijg je geen leefgemeenschap maar een duur vastgoedveld met mensen erin.

Het probleem is dat 100.000 woningen per jaar niet alleen een bouwdoel is, maar ook een logistieke opgave: bouwvakkers, materialen, aansluitingen en ambtelijke capaciteit moeten allemaal tegelijk opschalen. De oplossing is per locatie een harde uitvoeringsplanning met één verantwoordelijke partij en geld dat pas vrijkomt bij aantoonbare voortgang; anders krijgen we vooral 31 mooie stippen op de kaart en weinig sleutels.

ja maar wie gaat er eigenlijk wonen dan, want met de huidige prijzen bouw je straks 30.000 woningen voor mensen die al een woning hebben of drie ton bij de bank mogen lenen, zet gewoon een flink deel betaalbaar vast en niet alleen mooie plaatjes op gemeentegrond, anders schiet je er geen ene moer mee op тамам

Meer bouwen is prima, maar maak het ook aantrekkelijk voor beleggers en particuliere verhuurders om mee te doen. Met steeds nieuwe regels en huurplafonds trekt kapitaal zich terug; dan kun je locaties aanwijzen tot je een ons weegt, maar blijft de bouwplaats leeg.