Justitie Spanje eist 447 jaar cel tegen roddeljournalist in spionagezaak

447 jaar is toch vooral Spaans theater: stapelen tot het lekker klinkt, terwijl niemand dat uitzit. Maar het is wél gewoon corruptie/afpersing-light als agenten hun toegang tot registers verkopen voor roddel, vandaag BN’ers en morgen rechters of politici. En voor de mensen die weer “Brussel bemoeit zich overal mee” gaan roepen: dit is precies waarom je fatsoenlijke interne controles en gegevensbescherming nodig hebt, anders wordt de staat een snoepwinkel voor de hoogste bieder.

Weet je wat het is, het gaat mij niet eens om die 447 jaar maar om het principe: als agenten voor roddel al registers openzetten, dan ligt ieders adres/medische ellende/veiligheidsinfo dus gewoon te koop voor de juiste prijs. En dan maar verbaasd doen als mensen de politie of overheid niet meer vertrouwen… pak vooral die agenten keihard aan, want die horen de kluis te zijn, niet de markt.

447 jaar… dat is natuurlijk Spaans rekenen voor de camera, uiteindelijk wordt het gewoon “max zoveel jaar” en klaar, maar het punt zit ’m ergens anders: die roddelpers draait op clickgeld en chantage-sfeer, en als je daar als agent je pasje en je toegang voor inzet dan ben je niet meer politie maar een privé-informatiebalie voor de hoogste bieder. Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat dit soort lekken nooit bij BN’ers blijft, vandaag is het een scheiding en een adres, morgen is het een getuige of iemand met beveiliging, en dan kan je achteraf wel stoer 555 jaar eisen maar het kwaad is dan al lang rondgegaan.

Hier in Thailand lachen ze om die 447 jaar, maar het echte verhaal is dat politie-informatie overal gewoon een verdienmodel is geworden: beetje cash, beetje vriendendienst, en hoppa je hele dossier ligt op straat. In NL doen we alsof de AVG en “logging” het oplost, tot je weer zo’n agentje hebt dat z’n toegang verkoopt of een collega “even meekijkt” voor een bekende. En die roddeljournalist is makkelijk mikpunt, maar die registers zijn de goudmijn: als je daar niet keihard op controleert, kun je net zo goed een prijslijst ophangen bij het bureau.

Die 447 jaar is inderdaad vooral “stapelen”, maar het interessante is: als dit via politie-registers ging, dan heb je het niet over roddel maar over structurele datalekken met een inside job. In Spanje (en NL trouwens ook) is logging vaak wel aanwezig, maar wie checkt die logs actief en consequent, en wie durft collega’s aan te pakken als het een “bekende zaak” is? Benieuwd of de zaak ook draait om welke databases precies zijn geraadpleegd, want adres/voertuig/telefooninfo is al genoeg om iemand te laten stalken of chanteren… en dan is het ineens geen showbizz meer toch?