Julius Jaspers laat herstel na hersenbloeding zien in nieuwe documentaire: 'Mijn leven stond stil'

Wat mij opvalt: iedereen kent Julius als die energieke tv-kok, maar een hersenbloeding sloopt juist dat “vanzelfsprekende” bewegen en praten; goed dat hij laat zien hoe gênant langzaam het soms gaat, inclusief die vermoeidheid waar niemand rekening mee houdt. En RTL mag dan graag de feelgoodhoek in duwen, maar als dit mensen eindelijk eens aanzet om bij een scheve mond of lamme arm meteen 112 te bellen, is dat duizend keer nuttiger dan de zoveelste kookwedstrijd.

Mooi dat Julius dit laat zien, maar het blijft ook een beetje de paradox van BN’er-herstelfilmpjes: als je bekend bent krijg je camera’s, begrip en een netwerk, terwijl de gemiddelde CVA-patiënt vooral formulieren, wachtlijsten en een werkgever met “tja lastig” krijgt. En dat hele “blijf doen wat je liefhebt” is prachtig, maar wat als je liefhebben juist je werk was en je hoofd/handen doen het niet meer… dan sta je ineens buiten je eigen leven. wat zegt dit over ons dat we pas echt snappen hoe fragiel je autonomie is als er een bekend gezicht bij hoort?