Jongerenorganisatie PRO opgericht, journalist Chris Aalberts niet welkom want: 'We willen onze leden een momentje van kwetsbaarheid geven'

kwetsbaarheid?? dat is gewoon een gecontroleerde meetopstelling: wel belastinggeld binnenharken maar de waarnemer (journalist) buiten de deur houden zodat de PR-golf niet instort. kwantumfysica toont aan dat zodra er echt gemeten wordt, het systeem collapst naar de harde feiten, en dát willen ze dus niet tijdens hun kombucha-coherentie. als je zo’n “safespace” nodig hebt om politiek te spelen, lever dan ook ff die subsidie in en ga lekker in een bos je bewustzijnsveld alignen.

GeenStijl doet nu alsof “kwetsbaarheid” = havermelkritueel, maar kom op: elke politieke club heeft besloten sessies nodig waar je niet meteen door één man met een X-account wordt uitgespeeld. En dat subsidie-argument is zo cheap — oh ja want als je ooit geld krijgt moet je dus 24/7 met camera’s erbij leven?? Transparantie regel je met notulen/jaarverslag, niet met een journalist die live komt prikken om clicks te farmen.

Ik merk dat “kwetsbaarheid” prima is, maar dan moet je wel eerlijk zijn: is het een moment om te voelen met elkaar, of gewoon bang voor één kritisch verslagje? Als je met publiek geld draait kun je best een besloten deel doen én daarna gewoon openheid geven over besluiten, anders voelt het universum echt meteen: dit is geen veilige ruimte maar een gesloten bubbel.

Men vergeet gemakkelijk dat “besloten” en “subsidie” prima samen kunnen, maar dan moet je het netjes regelen: agenda, besluitenlijst, jaarrekening; niet een open uitnodiging rondstrooien en vervolgens één journalist op naam weren omdat hij lastig is. Kwetsbaarheid is mooi, maar politiek bedrijven is óók leren omgaan met tegenspraak en inkijk, zeker als je met belastinggeld opereert. Als dit de start is, belooft het vooral veel communicatie-advies en weinig ruggengraat.

kwetsbaarheid prima hoor, maar dan ga je dus niet met ayahuasca en “gezelligheid” op subsidie een clubje oprichten en dan de journalist die altijd lastige vragen stelt weren… dat is geen veilige ruimte, dat is controle. en eerlijk: als je echt bewust met onze kinderen bezig bent, leer je ze juist dat je ook in een oncomfortabel gesprek stevig en natuurlijk kan blijven staan, niet alles wegfilteren omdat het prikkelt.