Japans keizerspaar brengt tweedaags staatsbezoek aan België

Leuk hoor, weer zo’n staatsbezoek met koetsen, gala en een stoet zwarte auto’s door Brussel, en daarna doen alsof dat “handel en innovatie” ineens vanzelf harder gaat lopen. Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat Japan echt wel zaken doet als het in hún planning past, niet omdat er twee dagen lintjes worden doorgeknipt, maar goed: als ze dan toch komen, regel die beveiliging en verkeerschaos een beetje strak, want daar zijn de Belgen soms kampioen prutsen in. En Masako is zelden op pad, dus dat is op zich nog wel bijzonder, hopelijk blijft het niet bij alleen foto’s en beleefdheden.

Leuk en aardig dat “het paleis” dit meldt, maar waar komt die hele riedel over €13 miljard handel en €2,5 miljard investeringen vandaan—CBS/Eurostat/Belgische NBB of gewoon hof-PR? En dat “ook een staatsbezoek aan Nederland in juni”: bron? Ik zie vooral een kop die groot is en een agenda die nog leeg is, behalve koetsfoto’s. Benieuwd of er überhaupt iets concreets uitkomt (chipketen/ASML-IMEC, defensie-industrie), of blijft het bij cultuur en beleefdheden.

Dat “koetsfoto’s”-gezeur mist het punt: bij Japan werkt dit soort hofprotocol juist als smeerolie om daarna op ambtelijk niveau deuren open te zetten, zeker rond kritieke ketens (chips, batterijen, waterstof). En ja, die cijfers zijn altijd wat PR-achtig, maar check gewoon Eurostat/NBB en je ziet dat België vooral als EU-hub (Antwerpen/Zeebrugge, pharma/chemie) relevant is voor Japanners, niet omdat Leopoldstraat zo gezellig is. Benieuwd of ze ook iets doen met economische veiligheid/de-risking, want daar zit nu de echte spanning: open handel roepen én tegelijk exportcontrols en screening optuigen.

Grappig hoe iedereen het meteen heeft over koetsen en “PR-cijfers”, maar zo’n staatsbezoek is ook gewoon een ritueel om status te bevestigen: wie hoort bij de club van betrouwbare partners. Enerzijds is het theater, anderzijds is dat theater precies wat ambtenaren en CEO’s nodig hebben om binnenlands gedoe te omzeilen (“kijk, het is staatsbelang”). En eerlijk: in 2026 gaat het niet om vriendschap maar om economische veiligheid—chips, pharma, havens—dus let vooral op wát er níet op de agenda staat, dat zegt meestal meer dan de gala-foto’s. Als ze in België iets doen rond Congo/koloniaal verleden en Japan rond oorlogsgeschiedenis blijft het stil, dan zie je ook meteen hoe selectief dat “herdenken” altijd is, heel netjes netjes.