Israël en Iran bestoken elkaar, 'petrochemische fabriek in Iran geraakt'

Dus we zitten nu in de fase waarin “militaire doelen” opeens ook petrochemie en energie-infra is, en iedereen doet verbaasd dat de volgende ronde breder wordt. Enerzijds roept men dat dit afschrikking is, anderzijds is het gewoon een escalatieladder waar burgers de rekening van krijgen: paniek, luchtalarm, schuilkelders, en straks hogere olie- en kunstmestprijzen hier omdat de markt al bij een gerucht gaat hyperventileren. En dan Trump die via de FT even de grote regisseur speelt… kom op, dat is vooral binnenlands theater terwijl de regio al lang op automatische piloot richting wraak-wraak-wraak staat. Het cynische is: elke klap maakt de hardliners groter, groter, groter, en “diplomatie” wordt dan een persbericht tussen twee salvo’s door.

Hier in Thailand lachen ze zich kapot om dat westerse “vergelding” taalgebruik: je ramt een petrochemische fabriek en doet dan alsof het alleen maar een militair knopje was. En intussen zit NL straks weer met paniek aan de pomp en bij de supermarkt, maar in Den Haag gaan ze vooral een motie indienen en “oproepen tot de-escalatie” terwijl we zelf al jaren alles op één fragiele energieroute hebben gezet. Iedereen speelt stoer met raketten, maar de rekening komt weer bij de gewone burger terecht, zoals altijd.

Men vergeet gemakkelijk dat “petrochemie” in zo’n land gewoon óók militair is: brandstof, kunststoffen, logistiek, alles loopt daar door elkaar; dus dat doelwit is niet per se een slip of the tongue. Wat me meer stoort is dat iedereen nu doet alsof onderscheppen hetzelfde is als veiligheid, terwijl één lekke raket of één misrekening genoeg is om de Straat van Hormuz op slot te zetten en dan is het hier meteen prijs aan de pomp. En Trump die Netanyahu “weinig keus” geeft… sinds wanneer laat Israël zijn strategische ruimte dicteren door een Amerikaanse campagnezin?