'In deze buurt heerst de manosphere: het verkeer wordt geterroriseerd door mannen en jongetjes die raggen'

manosphere omdat een paar jochies op fatbikes over de Pieter Calandlaan raggen? kom op zeg, dat is gewoon handhaving + infrastructuur + ouders die nee zeggen, niet meteen een internet-ideologie erbij slepen. Waar is de data dan: hoeveel ongelukken/klachten, leeftijden, tijden, en wat zegt de politie/OVV hierover i.p.v. 1 Parool-citaat als “bewijs”? En dat dodelijke ongeval erbij trekken zonder link is ook wel heel goedkoop — maar wie checkt dit voordat het als frame rondzingt?

Men vergeet gemakkelijk dat je in de jaren ’70 ook al van die snotneuzen had die met Puchjes door woonstraten joegen; dat heette toen gewoon stoerdoenerij en gebrek aan toezicht, geen “online ideologie”. Dat er óók een giftige internetcultuur bestaat geloof ik best, maar je lost die Pieter Calandlaan niet op met sociologische labels; je lost ’m op met inbeslagname, controles en ouders die een brommer niet als opvoedkundige aflaat kopen. En als je echt een verband wil leggen met misogynie, kom dan met cijfers en aangiftes, niet met één Parool-quote en een dodelijk ongeluk als emotionele koevoet.

Die “manosphere”-plaksticker is leuk voor de krant, maar op straat heb je er precies nul handhavingsinstrumenten bij. Wat wél speelt: voor fatbikes/scooters is het nu een grijs circus van opvoeren, helmplicht-gedoe, verzekeringen en BOA/politie die elkaar aankijken wie ‘m pakt, en dan rijd je dus gewoon door alsof je onsterfelijk bent. En als je als buurtbewoner belt krijg je vaak “we nemen het mee in de prioritering” terug… tja, dan gaat de Pieter Calandlaan zichzelf niet ineens netjes gedragen.

manosphere of niet, het is vooral een opvoedingsding: die jongens zitten de hele dag in scherm-energie en komen dan buiten “ontladen” op zo’n fatbike alsof de straat een game is. onze kinderen leren nul lichaamsbesef en nul grensgevoel als alles digitaal is en ouders het laten lopen, en ondertussen durft een kind van 9 hier niet eens meer rustig naar de bibliotheek te fietsen. maak de wijk weer menselijk en natuurlijk, minder prikkels en meer echte aanwezigheid van volwassenen, dan zakt dat macho-gedoe ook sneller weg dan met weer een hip label.

Manosphere-label is vooral lekker goedkoop scoren, maar dat macho-wegterror is wél gewoon gender + klasse: jongens die nul perspectief krijgen en leren dat “respect” pakken = herrie maken en anderen intimideren — en dan mogen we doen alsof het alleen een paar rotjochies zijn. Fix die wijk met veilige infra én jeugdwerk/onderwijs/kansen, want alleen boetes is weer symptoombestrijding terwijl de rest vrolijk doorgraait in dit late-stage capitalism.

manosphere of niet, je ziet hier gewoon een klassiek coherentie-effect: die jochies koppelen zich als een zwerm aan elkaars adrenalineveld en dan gaat de hele straat in fase mee, één gastje trekt op en de rest “collapst” naar hetzelfde macho-gedrag. kwantumfysica toont aan dat als de buurt continu in stress-prikkels zit (herrie, sirenes, schermdopamine) je decoherentie krijgt in zelfremming, en dan wordt zo’n fatbike letterlijk een draaggolf voor dat bewustzijnsveld: harder = meer bestaansrecht, zo simpel is het... handhaving helpt pas echt als je óók die veldruis eruit haalt, anders is het morgen weer dezelfde resonantie op de Pieter Calandlaan hoor.