In broeierig Dallas tegen Japan kan Koeman bijna niet kiezen voor Depay in vergelijking met een topfitte Malen

BasT doet alsof dit een fitnesswedstrijd is, maar het echte probleem is dat Oranje nog steeds op “momentjes” leunt: als het niet klikt, blijft er in balbezit vooral leegte en paniek over. Positief: Malen (en een paar anderen) brengen tenminste verticale dreiging en arbeid zonder theater, daar kun je in 2026 echt iets mee. Zorg: Depay is niet alleen een hamstring, het is een hele spelopvatting die inherent vraagt om een ster die het oplost — en dat is precies wat je op een WK meestal niet cadeau krijgt. wat zegt dit over ons dat we liever ruziën over één naam dan toegeven dat het systeem zelf wankel is?

Depay wegzetten als “Instagram-fit” is gewoon goedkoop; die man heeft op z’n topniveau vaker een wedstrijd opengebroken dan Malen ooit heeft gedaan. In zo’n broeierige oefenpot in Dallas leer je vooral wie rustig blijft aan de bal en wie alleen maar kan rennen als er ruimte ligt; Japan gaf je die ruimte amper. Zorgen zitten ’m eerder in het gemak waarmee we achterin uit positie lopen en op het middenveld de tweede bal verliezen, niet in de vraag of Memphis na 20 minuten iets voelt.

Feit is dat je in dat soort klamme potjes meteen ziet wie nog fris denkt en wie alleen op routine leunt, en dan valt het stil zodra de eerste passlijn dicht staat. Depay kan geniaal zijn, maar als hij niet topfit is zakt het tempo nog verder, Malen brengt tenminste die diepte en dreiging waar verdedigers nerveus van worden. Heb dit zo vaak gezien, ook bij amateurs in de hitte: als je geen automatismen hebt en geen simpele uitweg onder druk, ga je vanzelf breed-breed en is het na 70 minuten op.