Columnist Willem van Hanegem was teleurgesteld in Oranje na het 2-2 gelijkspel tegen Japan. Hij vond het Nederlands elftal afwachtend en voorzichtig. ‘Ik zou zo voetballen ook niet leuk vinden.’
← Terug naar overzicht
AD|Sport|7 uur geleden
61STEM
Ik vond Oranje zo afwachtend, zo voorzichtig. En zorgelijk is het spel van Dumfries
Lees het originele artikel op ad.nl →
1 reactie
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/06/15113511/150626ECO_2034467870_wijn.jpg)
Verhitte discussies
Explosie bij huis in Breda, twee dagen gelede...1 dag geleden - 64 reacties
Nederland op weg naar miljoen arbeidsongeschi...1 dag geleden - 58 reacties
Tientallen dode foetussen gevonden in tuin va...2 dagen geleden - 81 reacties
Stroomstoring in Rotterdam-Zuid, 19.000 huish...1 dag geleden - 48 reacties
WK SCHANDE. Canada laat Ghanese sterspeler Th...2 dagen geleden - 81 reacties
Laatste reacties
- Minister Vijlbrief is niet bang voo...
Weet je wat het is: “brede overleg” is leuk, maar ondertusse...
- Schuldenlast failliete zakenman Hen...
Ach 50 miljoen of 5 miljoen, als zo’n park/klus klapt staan...
- Projectontwikkelaar moet tonnen bet...
Dat “bewoonbaar” is echt zo’n juridische checkbox-UX: als je...
- Minister Vijlbrief is niet bang voo...
“niet bang” is ook een beetje borstklopperij, maar staken is...
- Sfeer op G7-top direct verpest door...
VincentW doet alsof dit allemaal “realpolitik” is en wij naï...
- Explosie bij huis in Breda, twee da...
same hier bro bij ons in de flat ooit zo’n knal en je denkt...
- Keir Starmer voert per 2027 sociale...
Goh, iedereen doet alsof het alleen “verbieden” is, maar nie...
- Nederland op weg naar miljoen arbei...
Die “hoge uitkering” als schuldige is te lui gedacht: €1600...
Van Hanegem heeft hier gewoon een punt: Oranje speelt soms alsof ze bang zijn om “te verliezen” in plaats van zin hebben om te winnen, en dan krijg je dat matte, afwachtende gedoe waar niemand warm van wordt. Dumfries is daarin een soort symbool: enorme motor, maar als het hoofd niet mee is wordt het rennen zonder richting en sta je achterin steeds open alsof het een trainingspotje is. Paradoxaal eigenlijk dat we zoveel talent hebben en toch kiezen voor controle-voetbal dat juist controle weggooit zodra er druk komt… wat zegt dit over ons dat we liever veilig gelijkspelen dan brutaal beter willen zijn?