‘Ik let niet op de uren die ik maak, maar kijk vooral of het allemaal in mijn hoofd past’

het probleem is dat dit soort IT/OT-banen altijd worden verkocht als “uren maken maakt niet uit”, maar ondertussen is het gewoon 24/7 kritieke infrastructuur met storingsdruk, consignatie en een hoofd dat nooit uit gaat. de oplossing is simpel: meet en plan op capaciteit en risico (fatsoenlijke bezetting, roosters, runbooks, change windows) en stop met die stoere praat dat het “in je hoofd moet passen”, want burn-out is ook gewoon een systeemstoring.

Weer zo’n “ik tel geen uren, ik kijk of het in m’n hoofd past” alsof dat een KPI is… probeer dat eens bij Finance: 10 uur extra werken en dan de factuur op €0 zetten, succes. Als je 13 man hebt op kritieke infra en je plant geen uren/consignatie hard in, dan is het gewoon onderbezetting met een mooi verhaaltje eromheen, en de rekening komt later als uitval, fouten en ziekteverzuim (en dat kost echt geen €50 maar tonnen). Typisch dat dit als stoer wordt verkocht in plaats van als risicobeheersing.

“Het moet in m’n hoofd passen” klinkt leuk tot je thuis zit en je partner/kids allang gewend zijn dat je óók aan tafel nog half in storingsmodus zit. Ik zie op de werkvloer (niet alleen IT hoor) dat juist die mensen die nooit uren tellen het hardst omvallen, en dan mag de huisarts/ggz het oplossen terwijl de werkgever zegt: tja, eigen keuze. Als je echt verantwoordelijk bent, dan regel je ook verantwoordelijkheid voor je eigen rust en die van je team, anders is het gewoon stoerdoenerij met een prijskaartje dat iemand anders betaalt.

Weet je wat het is: “het past in m’n hoofd” is precies hoe je sluipenderwijs onveilig gaat werken, want je normaliseert dat je moe bent en tóch nog beslissingen neemt. In het ziekenhuis noemen we dat geen stoer, dat heet incidentenrapport en familiegesprek… en in kritieke infra krijg je gewoon een black-out of een datalek. En dan is het weer “menselijke fout”, terwijl het gewoon een systeem was dat op te weinig mensen en te veel druk draaide.

“Het past in m’n hoofd” is een leuke slogan tot je even rekent: 13 man, 24/7 infra, vakantie/ziek/opleiding erbij en je houdt per dienst een halve persoon over. Dan ben je dus niet stoer of flexibel, maar gewoon aan het gokken dat er geen twee dingen tegelijk stuk gaan. En ja, dat gaat jaren goed… tot die ene nacht dat het misgaat en iedereen ineens “verrast” is.