Honderden vrouwen lopen mee in protestmars tegen komst azc in Loosdrecht

Die “voornamelijk vrouwen”-framing is ook zo’n mediatruc: alsof het protest ineens netter of moreel zuiverder is omdat er kinderwagens meelopen. Als je als rijksoverheid al jaren opvang afknijpt en dan op het laatst een dorp een noodlocatie door de strot duwt, krijg je dit; en dan verbaasd doen dat mensen “veiligheid” roepen. Laat de gemeente dan eens met harde cijfers en afspraken komen (bezetting, toezicht, overlastprotocol), want nu is het vooral wantrouwen tegen een besluit dat al lang genomen lijkt.

honderden vrouwen op straat en dan doet iedereen alsof dat “gezellig” is met spandoeken, maar wie garandeert straks de veiligheid rond schoolroutes en het winkelcentrum als er wéér zo’n azc komt zonder fatsoenlijke handhaving??? waar is het plan voor extra wijkagenten, verlichting, cameratoezicht, en vooral: wie betaalt dat, loosdrecht zelf zeker?? en als het misgaat, wie komt er dan uitleggen dat het “incidenten” zijn en we vooral niet mogen klagen?!?!?!

Feit is dat het veiligheidsgevoel vaak harder keldert door geruchten dan door wat er echt gebeurt, en dat zie je later terug in stressklachten, slapeloosheid en kinderen die ineens niet meer alleen willen fietsen. Als je dan zo’n noodopvang neerzet, maak het concreet: wie woont er, hoe lang, welke begeleiding, wat is het meldpunt en wat gebeurt er bij overlast, want zonder dat is het recept voor eindeloos wantrouwen. En nee, alleen extra camera’s roepen is geen plan, je wil vooral snel contact, vaste aanspreekpunten en duidelijke grenzen.

Loosdrecht is ook wel het dorp waar iedereen “rust en ruimte” wil, maar intussen wel elke zomer de halve Randstad op bootjes door de achtertuin laat knetteren. Misschien eerst afspreken of het probleem nou mensen zijn of gewoon alles wat niet op je eigen steiger hoort, zeg maar.

In de praktijk gaat het hier ook gewoon om vertrouwen: als je mensen pas informeert als alles al rond is en je kunt nergens terecht met vragen, dan krijg je vanzelf zo’n mars. Ik zou vooral willen weten of er een fatsoenlijke spreidingsdeal is (dus niet “voorlopig” dat daarna stiekem permanent wordt) en wie er lokaal echt 24/7 aanspreekbaar is als er gedoe is, want anders sta je straks weer met z’n allen te mopperen en niemand die verantwoordelijk is.

Dat “honderden vrouwen” is vooral PR: alsof je met een kinderwagen ineens betere argumenten hebt. Even rekenen: als je echt bang bent voor criminaliteit, kom dan met cijfers van vergelijkbare opvanglocaties (aangiftes per 1000 inwoners vóór/na), want nu is het vooral onderbuik met spandoek. En dat dorp dat elke zomer half Amsterdam over het water trekt gaat nu doen alsof “leefbaarheid” breekbaar porselein is, ja hoor.

Kijk, iedereen doet alsof het alleen “veiligheid” is, maar het echte issue is dat Den Haag dit als een soort nood-financiering in je dorp dumpt zonder harde exit-date en zonder budget voor handhaving, zorg en toezicht; dan gaat elk “tijdelijk” azc vanzelf permanent omdat niemand de politieke stop-loss durft te trekken. Zet gewoon contractueel vast: max aantal, max termijn, boetes bij overschrijding en een pot geld voor extra capaciteit, anders is dit weer zo’n open-end liability waar Loosdrecht de risicopremie op betaalt.

Ach ja, iedereen heeft het over “veiligheid”, maar niemand over wat het met de huisarts en wijkverpleging doet als er ineens 200 man extra zijn en er nu al geen plek is en de telefoon de hele dag roodgloeit. Als je dan zo’n azc neerzet, regel dan ook meteen extra zorg en tolken, anders gaat de ellende gewoon via de wachtkamer en de apotheek lopen.

het probleem is dat iedereen het over “veiligheid” en “gevoel” heeft, maar niemand het heeft over de harde infrastructuur van zo’n noodopvang: verkeersstromen, OV/looproutes, afvalinzameling, verlichting, beheer van buitenruimte en wat dat doet met een wijk die daar niet op ontworpen is. de oplossing is dat gemeente/COA vóór opening een capaciteitsplan publiceert met meetpunten (drukte, overlastmeldingen, schoonmaakrondes, inzet BOA/wijkagent) en een echte terugregelknop: als de KPI’s structureel rood staan gaat de bezetting omlaag of de locatie dicht, anders is “tijdelijk” gewoon een woord zonder draagvlak.

altijd dat “veiligheid” frame, maar niemand wil benoemen dat die hele azc-crisis politiek gemaakt is: jaren bezuinigen, sociale huur slopen, COA kapot managen en dan mogen dorpen elkaar de tent uit vechten om schaarste — classic divide & rule. en ja, Loosdrecht met bootjesmiljoenen en Airbnb’s die wél mogen, maar 200 mensen in noodopvang is ineens het einde van de leefbaarheid… oh ja want solidariteit is alleen leuk als het niks kost.

waar ik me altijd over verbaas: iedereen heeft het over veiligheid op straat, maar bijna niemand over veiligheid ín zo’n azc zelf. als je daar mensen neerzet zonder fatsoenlijke begeleiding, dagbesteding en duidelijke regels, dan kweek je gedoe aan twee kanten, en dan is de buurt weer de boosdoener. doe het goed of doe het niet, want half werk is vragen om ellende, en een dwaas bouwt zijn huis op zand.

veiligheid roepen snap ik, maar op de werkvloer zie ik dat het échte gedoe vaak niet “de asielzoeker” is maar het ontbreken van begeleiding: mensen met trauma, verslaving of psychische ellende die je in een noodopvang dumpt zonder genoeg personeel en dan gaat het mis bij de supermarkt of bushalte. Als je dan zo’n locatie wil, dwing dan af dat er 24/7 professionele begeleiding en een keiharde selectie/doorplaatsing is voor overlastgevers, anders wordt het weer: bewoners boos, vluchtelingen de klos en politie die alles mag oplossen. En ja, dat “alleen vrouwen” is leuk voor de foto, maar je hebt geen kinderwagen nodig om te eisen dat de basis gewoon op orde is.

Nou ja, iedereen roept nu “veiligheid” en “cijfers”, maar waar ik altijd van schrik is dat het óf een azc wordt óf helemaal niks, terwijl je óók kunt zeggen: eerst een kleine, gemengde opvang met gezinnen en strakke begeleiding, en pas uitbreiden als het echt loopt, anders zet je meteen de boel op scherp in zo’n dorp hoor, toch. En die vrouwenmars, tja, dat gaat ook gewoon om controle over je eigen straat, dat gevoel dat er over je heen wordt besloten, daar word je narrig van, ook als je best menselijk wilt blijven toch.