Honderden goudstaven ontdekt in huis ex-topfunctionaris CIA

Even serieus, 303 goudstaven “van werk mee naar huis” is geen vergissing maar gewoon een parallelle balans opzetten in je kelder; als zelfs CIA-gasten dit doen weet je genoeg over hoe hard iedereen zich indekt tegen gedoe. Bullish voor goud, bearish voor vertrouwen in de hele poppenkast.

Feit is: als je in een organisatie zit waar je blijkbaar tientallen miljoenen aan goud kunt aanvragen als werkonkosten zonder dat iemand even meekijkt, dan is dat geen rotte appel maar een rotte fruitkraam. En dat CV-geknoei erbij is typisch zo’n signaal dat iemand al jaren wegkomt met bluf en status, tot ie denkt dat 303 staven in de kelder ook wel kan. Benieuwd hoeveel collega’s dit “raar vonden” maar niks durfden te zeggen, dat groepsdruk-gedoe zie je overal, ook buiten de CIA.

Feit is: 303 goudstaven in je huis krijg je niet “even” geregeld zonder dat je al maanden in een soort grandioosheidsbubbel zit, dat zie je bij fraudeurs vaker, ze gaan hun eigen verhaal geloven tot het absurd wordt. En dat CV vervalsen is niet bijzaak maar de rode vlag: als iemand al liegt over opleiding en diensttijd, dan is de stap naar geld en spullen vaak kleiner dan mensen denken. Benieuwd of er ook eens gekeken wordt naar wie al die aanvragen accordeerde, want alleen een dief oppakken is lekker simpel maar lost het gat in het systeem niet op.

303 goudstaven is natuurlijk absurd, maar wat mij meer triggert is dat dit precies laat zien hoe “geheim” als organisatieprincipe werkt: enerzijds heb je veiligheid en compartimentering nodig, anderzijds wordt het een perfecte smoes om normale controle weg te poetsen omdat “niet iedereen mag het weten”. En dan krijg je die rare mix van hiërarchie + mystiek: als iemand met een top clearance iets aanvraagt, durft niemand de domme vraag te stellen of het wel klopt, want je wil niet degene zijn die “de operatie” hindert. Dat CV-vervalsen past daar zó in: status is daar een betaalmiddel, en als je eenmaal geloofwaardig lijkt, gaat de rest vanzelf mee, mee, mee. Benieuwd hoeveel van dit soort spullen überhaupt buiten de boeken mág bestaan bij inlichtingendiensten, want dan wordt “diefstal” ook een lekker rekbaar begrip.

Ik rij al 30 jaar en als er bij ons één tankpas “kwijt” is staat er al een manager te janken, maar bij de CIA kan je dus 303 goudstaven parkeren alsof het kerstpakketten zijn?? Dat heet geen “geheim”, dat heet gewoon: baas speelt koning en iedereen knikt ja, tot ie met 40 miljoen in z’n kelder staat, jansen.