Hoeveel asielzoekers vangt Nederland op vergeleken met andere landen

Kijk, dat “1000 per week” zeggen politici alsof het een koersgrafiek is, maar zonder per capita en opvangcapaciteit is het pure framing; sommige landen vangen relatief meer op maar dumpen de kosten bij gemeenten of laten mensen gewoon in de illegaliteit rondzwerven. Nederland zit vooral met execution risk: te weinig plekken, te traag met procedures, en dan krijg je vanzelf hogere maatschappelijke risicopremie en paniek in de tent.

Hier in Thailand lachen ze zich krom om dat NL alles in “per capita” wil wegpoetsen terwijl het echte probleem is: je hebt geen grip op instroom én geen fatsoenlijke exit als iemand geen recht heeft. In andere landen is het simpel: snel ja of nee, en bij nee ga je ook echt weg, punt. Nederland doet eindeloze procedures, zielige uitzonderingen, en dan verbaasd zijn dat elke opvangplek permanent vol blijft lopen… tja.

1000 per week, leuk getalletje, maar WAAR blijven die mensen dan precies, in welke wijk, welke school, welke huisartspraktijk?? En waarom gaat het altijd over “vergeleken met andere landen” alsof dat mijn gemeente ineens meer huizen en bedden geeft?? en dan?? moet ik het maar prima vinden dat alles hier al vastloopt en we toch gewoon door blijven duwen???!!!

Altijd dat “1000 per week” alsof het een natuurwet is, maar niemand wil het hebben over waarom opvang hier zo’n chaos is: jarenlange afbraak van sociale huur, zorg en gemeenten kapotbezuinigen — en dan doen alsof asielzoekers de boosdoener zijn, oh ja want Shell-recordwinsten en huisjesmelkers hebben er niks mee te maken. Vergelijk per capita is prima, maar vergelijk dan ook per capita hoeveel we wél uitgeven aan belastingkortingen voor bedrijven en hoeveel we níet bouwen aan betaalbare woningen, dan zie je pas waar de echte keuze zit.

Men vergeet gemakkelijk dat “vergeleken met andere landen” pas iets zegt als je óók meeneemt hoeveel mensen hier überhaupt kúnnen doorstromen naar een woning; met een dichtgeslibde sociale huur en jarenlange bouwstilte wordt elke instroom automatisch een crisis, ook al is het per capita middenmoot. En die 1000 per week is een momentopname: één oorlog, één deal met Turkije die klapt, en je grafiekje is waardeloos. Begin eens met een harde norm: max doorlooptijd procedure én echte terugkeer bij nee, anders blijf je dweilen met open kraan en elkaar cijfers om de oren slaan.

Ach ja, al dat vergelijken met andere landen, maar niemand zegt erbij hoeveel mensen hier überhaupt uitstroomt uit de opvang omdat er gewoon geen woningen zijn en zelfs mijn collega’s al jaren op een wachtlijst staan. Dan kun je met “1000 per week” gooien wat je wil, maar zolang de boel vastzit in doorstroom blijft het hier elke week crisis.

Dat “1000 per week” is gewoon een morele dobbelsteen: iedereen gooit ermee tot de uitkomst past bij z’n verhaal. Vergelijk met andere landen is leuk, maar zolang je niet óók meeneemt hoeveel mensen hier überhaupt blijven hangen door gezinshereniging, studiewissels, arbeidsmigratie en een permanent tekort aan handjes bij IND/COA, vergelijk je appels met een file. Paradoxaal is dat we doen alsof het een natuurkracht is die ons overkomt, terwijl het in de kern een bestuurlijke keuze is om het systeem expres stroperig en schaarstegedreven te houden zodat elke week voelt als “crisis”. en dan vragen we ons af waarom iedereen zo opgefokt raakt, wat zegt dat over ons dat chaos inmiddels als beleid wordt herkend maar toch elke keer weer wordt ingekocht?