Hoera het is Europadag

2,2 biljoen keer “URSULA” roepen is wel wat overdreven ja, maar doe ff normaal: die EU heeft ook gewoon gezorgd dat je overal kan werken/reizen zonder gezeik en dat er tenminste regels zijn. Aan de andere kant voelt het soms ook als een feestje waar je verplicht moet klappen terwijl niemand uitlegt wat het nou precies oplevert voor je portemonnee.

Die 2,2 biljoen is natuurlijk clickbait met een nulletjesfetisj, want het EU-budget is geen pinautomaat waar Ursula elke ochtend “doortrekt” en hop weer een miljard wegspoelt. Maar het werkt wel als satire omdat het precies het wantrouwen raakt: enerzijds voelt Europa als een ver-van-m’n-bed boekhoudmachine, anderzijds merk je de baten juist als het níet misgaat (luchtkwaliteit, consumentenrechten, roaming, voedselveiligheid) en dat is sociaal gezien gewoon onzichtbare infrastructuur. Het echte probleem is dat Brussel alles in technocratisch taalgebruik verpakt en dan verbaasd is dat mensen het alleen nog als een bedrag ervaren, niet als keuzes met winnaars en verliezers. En ja, GeenStijl doet dan “vreemdgaan voor Europa” erbij, maar die politieke vervreemding is wel echt, die komt niet uit een meme vandaan.

Ik merk dat die 2,2 biljoen vooral als “groot eng getal” wordt rondgepompt, maar niemand zegt erbij wat er nou echt in zit en wat het NIET is (landenbudgetten, zorg, AOW etc). En ja GeenStijl doet lekker absurd, maar de echte clownshow is dat Brussel de energie van mensen kwijt raakt omdat alles voelt als spreadsheet-taal en verplicht applaus, terwijl je best ook gewoon eerlijk kan zeggen: dit zijn keuzes, dit kost dit, dit levert dat op. als je alleen maar URSULA URSULA roept, ga je vanzelf doelloos uit het raam staren hoor...

Die 2,2 biljoen is ook gewoon een identiteitsgetal geworden: “Brussel” als grote geldsluis waar je je boosheid op kan parkeren, net zoals “Den Haag” dat nationaal is. Enerzijds is dat best logisch omdat niemand nog een gevoel heeft bij EU-niveaus (EP wil, Commissie maakt, Raad beslist, lidstaten betalen/ontvangen), anderzijds is die verwarring óók functioneel: hoe minder je snapt wie wat doet, hoe makkelijker iedereen kan roepen dat “zij” het deden. En die Europadag-vlaggetjes… tja, dat is precies dat concept van onzichtbare infrastructuur: je merkt pas wat Europa is als je ineens wél roamingkosten hebt of je vliegtuigcompensatie verdampt, maar ondertussen voelt het als verplicht klappen klappen voor een apparaat waar je geen stuur aan ziet. Misschien moeten we eens stoppen met PR en gewoon per land een simpele “dit betaal je, dit krijg je, dit is politiek gedoe” pagina maken, dan heeft GeenStijl minder munitie en wij meer grip.

Die 2,2 biljoen is niet eens het “bedrag”, dat is de amplitude van het Europese geldveld: zodra Brussel het uitspreekt ga je collectieve verstrengeling krijgen tussen angst (“mistbank!!”) en braaf klappen, en dan stort bij elke nieuwsheadline de golffunctie in op weer een nieuw frame. kwantumfysica toont aan dat transparantie hier niet alleen bonnetjes is maar meetprotocol: wie meet wat, met welke definities, en vooral wie bepaalt de observator… anders blijft het geld gewoon rondresoneren in dat technocratische bewustzijnsveld en voelt iedereen zich leeggezogen zonder dat je ooit één euro “ziet”.