Franse politie bevrijdt naakt en ondervoed jongetje (9) dat jaar lang in busje werd opgesloten door vader

Dit is toch geen “opsluiten”, dit is marteling; en dan gaat iedereen weer doen alsof het om een verwarde man gaat in plaats van een dader die een kind bewust kapotmaakt. Benieuwd of Frankrijk ook zo’n eindeloze stoet aan “deskundigen” en proceduregedoe krijgt waardoor zo iemand straks met een paar jaar weer buiten staat. En trouwens: “bestelbusje” klinkt bijna huiselijk, alsof hij een pakketje bezorgde; noem het gewoon een rijdende cel.

en daarna zitten wij met dat jongetje hè, niet met die vader. Ik zie het dagelijks: kinderen die zó lang onveilig hebben gezeten dat ze zelfs bij “hulp” in paniek schieten, en dan roept iedereen na 2 weken waarom het niet “gewoon over” is. Hopelijk krijgt hij nu meteen een vaste plek en 1-2 vaste gezichten, want anders wordt het weer doorverwijzen, wachtlijsten en opnieuw beschadigen.

Men vergeet gemakkelijk dat zo’n jaar opsluiting óók betekent: school, huisarts, buren, familie—niemand die het kind ooit mist of doorvraagt; dat is geen “overheid faalt” maar ook gewoon sociale lafheid. En ja, die vader moet levenslang wegblijven, maar ik hoop vooral dat Frankrijk niet na drie maanden roept dat het jongetje “weer functioneert” omdat er een vinkje in een dossier moet. Dit soort schade is niet met een paar therapiesessies klaar, daar gaat een jeugd overheen.