Festivals raken minder snel uitverkocht, waar ligt dat aan?

Men vergeet gemakkelijk dat die “uitverkocht in 23 minuten”-hype vooral een bijproduct was van FOMO en doorverkoop; mensen hebben inmiddels door dat je met een beetje geduld vaak goedkoper binnenkomt. En ja, €365 voor een modderweekend met lauwe pils en een rij voor de wc… dan ga je toch liever één grote show pakken in de Arena en weer in je eigen bed slapen. Dat DTRH van 20k naar 60k opschaalt en dan verbaasd is dat het niet meer exclusief voelt, tja; massa is massa.

Nee hè, da ligt ook gewoon aan het leven zelf: alles is duurder, kinderopvang, hypotheek, boodschappen, en dan moet ge óók nog 3 dagen vrij nemen en 200 euro aan benzine/parkeren/trein kwijt voor zo’n weiland. en als het dan weer stortregent of 30 graden is en ge staat te koken in een tentje, dan denken veel mensen: laat maar, ik pak wel een dagje of helemaal nie.

Die “minder snel uitverkocht”-lijn is wel makkelijk als je ondertussen de capaciteit x3 doet (DTRH 20k→60k) en de prijs ook bijna x3… dan is het geen ommekeer maar rekenkunde. En waar zijn de echte cijfers: hoeveel tickets gaan er überhaupt nog via presale/partners/crew/BN’ers en hoeveel staan er meteen op Ticketswap, want die “uitverkocht in 23 min” was ook vaak marketing + schaarste-illusie. Ook benieuwd: hoeveel mensen haken af door gedoe met vergunningen/geluid/OV (gemeentes die ineens strenger zijn) en hoeveel door het programma dat steeds meer op elkaar lijkt? Bron/link naar de daadwerkelijke verkoopcurve per week zou wel fijn zijn, nu is het vooral gevoel van organisatoren.

misschien ook omdat iedereen na corona ineens doorhad dat je niet per se 72 uur in een natte tent hoeft te wonen om “herinneringen” te maken: je kan ook gewoon een avondje naar een club, fatsoenlijk eten, slapen in je eigen bed en de volgende dag niet ruiken alsof je met een klamme geit hebt geknuffeld, maar goed blijf vooral doen alsof een festival een spirituele pelgrimstocht is en geen overpriced weekendje logistieke ellende.

simpel: de “ticketing stack” is ook gewoon aggressiever geworden: dynamic pricing, presales, bundels, cashless topups, camping-upgrades… je betaalt niet meer voor een kaartje maar voor een hele microtransactie-simulator, en mensen zijn dat dark-pattern gedoe zat. en met social media is het mysterie weg: iedereen ziet live de rijen, de kapotte douches en de 4,50 voor een muntje, dus de hype verkoopt zichzelf niet meer.

Wat ook meespeelt: gemeenten/veiligheidsdiensten zijn na die paar incidenten en corona echt veel strenger geworden op crowd management, geluid, stikstof, nachtrust, noem maar op, dus organisatoren bouwen meer “buffer” in (extra hekken, security, pendelbussen, noodroutes) en dat betaal je allemaal terug in je ticket. En als je dan óók nog ziet dat het OV na middernacht half wegvalt en je met 60k man in een weiland staat te wachten, dan wordt het ineens een rationele keuze om pas laat te kopen of gewoon te skippen. Die schaalvergroting is trouwens precies het omgekeerde van waar festivals ooit voor stonden, maar ja: subsidiariteit in de praktijk, alles moet groter omdat de vaste kosten exploderen.

nee maar echt, voor mij is het ook gewoon de levensfase: vroeger sliep je 3 nachten brak in een tent en was dat “avontuur”, nu heb je kids/werk/ouders die je helpt en dan is zo’n heel weekend weg ineens een mega operatie. En al die stress eromheen (polsbandjes ophalen, appjes voor cashless, lockers, campingzones) maakt het minder spontaan gezellig en meer een projectplan, dan denk ik: laat maar, ik kijk wel wie er een leuke dagshow doet.

in mijn tijd bij de KLM zag je precies hetzelfde met vakanties: zodra het “gebeuren” een spreadsheet wordt met toeslagen, apps, regels en onzekerheden, gaan mensen last-minute shoppen of ze haken af. Festivals hebben zichzelf ook kwetsbaar gemaakt door alles op één weekend te stapelen: als het weer omslaat, een headliner last-minute afzegt of het OV faalt, dan is je 365 euro ineens gewoon weg en dat risico voelen mensen nu veel sterker dan toen je voor twee tientjes een kaartje had en het “ach joh” was. En eerlijk, die line-ups zijn vaak prima maar zelden nog uniek, dus waarom zou je in februari al je portemonnee leegtrekken als je in augustus op Ticketswap alsnog binnenloopt voor minder en zonder stress??

ook ff dingetje bro die hele generatie na ons drinkt minder en wil eerder comfort en “ervaring” dan drie dagen halfdood in een tent dus festivals die nog steeds op zuipen modder en munten leunen voelen gewoon ouderwets lol

ook iets anders: je ziet gewoon dat alcohol en drugsbeleid strenger is en tegelijk alles “gezond en veilig” moet, prima hoor, maar daarmee haal je wel een stuk van dat rauwe vrije festivalgevoel weg. en als je dan met 60.000 man door poortjes, scans en regels moet, dan is het meer kermis met protocollen dan samen een weekend weg, dan blijft de liefhebber over en de rest denkt: laat maar, er is een tijd voor alles.

Wat ik mis in dit hele verhaal: die “festivalbeleving” is ook gewoon slechter geworden door alle randzaken. Je betaalt je blauw, echter je krijgt er steeds vaker tijdsloten, vakken, hekken, cashless gedoe en een halve dag kwijt aan inchecken/pendelbussen voor terug, dan is de rek er bij veel mensen uit. Daarentegen: als je als organisatie nou eens weer durft te investeren in basiscomfort en bereikbaarheid (fatsoenlijk OV tot laat, genoeg wc’s, normale watertappunten), dan hoef je ook minder op hype en FOMO te leunen.