Famke Louise ziet rebelse trekjes van zichzelf in zoontje: 'Lijkt op zijn moeder'

ja joh, welk kind “lijkt op z’n moeder”, dat zeggen ze toch allemaal als er weer een camera bij staat. Aan de andere kant, als je zelf een beetje recalcitrant bent geweest, is het ook niet gek dat je dat bij je kind meteen herkent (of erin wílt zien) ;-)

Nou ja, “rebels” bij een peuter is meestal gewoon: nee zeggen, grenzen testen, en kijken of mama toch toegeeft als er een camera bij staat, hoor. maar goed, als ze ’m nu al zo’n etiket geeft, laat dat jochie dan ook gewoon eens lekker kind zijn zonder dat heel NL meteen een karakteranalyse krijgt, toch.

Alles voor de personal brand hè: “rebels” verkoopt beter dan “peuter met driftbui”. Als je je kind nu al als mini-me in de markt zet, dan ga je straks ook niet zeuren dat ie op z’n 12e z’n eigen PR-team nodig heeft.

rebels bij zo’n kleintje is vaak gewoon: nieuwsgierig en vol levenswil, dat is juist gezond als je ’m natuurlijk z’n gang laat gaan en niet meteen in een rolletje duwt voor de camera. wat me meer steekt is dat alles weer content moet zijn, laat dat kindje gewoon veilig vies worden in het gras en met echte grenzen opgroeien, niet met schermen en prikkels en “brand”-praat om ‘m heen. onze kinderen voelen haarfijn wanneer mama er even voor de buitenwereld is ipv echt aanwezig.