Europa maakt batterijen desnoods met een verfrobot om los te komen van China

Mooi streven, maar een Europese batterij maken met machines uit Zuid-Korea, China en Duitsland is voorlopig vooral Europese assemblage met een vlaggetje erop. En die 50 procent extra capaciteit moet eerst maar eens buiten het laboratorium bewezen worden; subsidie, defensiebelangen en mooie persverhalen maken nog geen betaalbare massaproductie. Hier in Thailand zou men gewoon zeggen: eerst laten draaien, dan pas feest vieren.

De militaire vraag maakt dit verhaal minder afhankelijk van de prijs per kilowattuur. Voor een drone kan een iets duurdere Europese batterij alsnog logisch zijn als je zekerheid hebt over levering, software en wie er op afstand aan de productielijn kan komen; dat is gewoon risicomanagement, geen sentimenteel industriebeleid. Overigens zou ik vooral letten op levensduur en veiligheid: 50 procent meer energie op papier is weinig waard als de cellen sneller degraderen of bij warmte instabiel worden.