Engeland merkt hoogteverschil in Mexico: 'Hoofdpijn en slechtere nachtrust'

het probleem is dat je op 2240 meter gewoon minder zuurstof hebt, en dan kun je nog zo’n topconditie-infrastructuur aan spelers meenemen maar je lijf gaat eerst protesteren met hoofdpijn en beroerde slaap. de oplossing is simpel: eerder acclimatiseren of vooraf hoogtestage/zuurstofprotocol strak regelen, anders speel je de eerste 30 minuten tegen mexico én tegen je eigen ademhaling en is het tactiekboekje vooral papierwerk.

In mijn tijd bij de KLM landden we ook wel eens op van die hooggelegen velden en dan merk je pas hoe “fit” ineens relatief wordt: je hartslag schiet omhoog bij niks en je herstel is gewoon trager, maar het echte gedoe zit ’m vaak in het ritme eromheen. Azteca is niet alleen hoogte, het is ook herrie, smog en een stadion dat kookt, en als je dan met je Europese hotel-bubbel aankomt en denkt dat je met een paar sportdrankjes klaar bent, dan ga je dus in de slotfase lopen happen als een goudvis. En mexico weet dat natuurlijk dondersgoed, die zetten er vanaf minuut 1 druk op om je longen en kop leeg te trekken, slim zat.

Alsof het alleen “hoogte” is. Azteca is ook een ketel waar je hartslag al omhoog schiet van de stress en dat hakken op je slaap net zo hard als die 2240 meter. En als je dan na de wedstrijd aan het zuurstof hangt en de volgende dag weer moet reizen/PR doen, dan ben je op papier topfit maar in je kop gewoon gaar. Verrast me niks.