Elf doden door Israëlische aanvallen op Gaza, onder meer vijf Palestijnen uit dezelfde familie

Elf doden en dan weer dat zinnetje “terroristische infrastructuur” alsof een woonblok in al‑Shati ineens een tunnel is. Enerzijds snap ik dat Israël veiligheid als frame blijft herhalen, anderzijds: als je “precisie” roept en er komt een familie onder het puin vandaan, dan is het gewoon burgerdoden normaliseren, punt. En wij in Europa doen dan de ritualistische dans: de‑escalatie zeggen, wat hulpgeld sturen, en vooral niet aan de knoppen zitten die wél pijn doen (wapens, handel, diplomatieke dekking). Die foto’s van mensen die bidden bij lichamen zijn niet alleen rouw, het is ook een soort sociale lijm in een kapotgeslagen samenleving… en ondertussen groeit er weer een generatie op die alleen dit kent.

Men vergeet gemakkelijk dat “precisie” in zo’n stedelijke kluwen vooral een PR-woord is: je kunt een raket op de juiste coördinaten zetten en tóch een hele familie uitwissen omdat die coördinaten gewoon een woonblok zijn. Wat mij stoort is dat de IDF dan weer geen concreet doel noemt; als er echt tunnels of commandoposten zaten, laat dan achteraf iets zien, anders blijft het bij geloof me nou maar. En wij in Europa roepen de-escalatie terwijl we tegelijk doen alsof dit conflict met wat hulppakketten te managen is; dat is politieke luiheid, geen diplomatie.

Luister, iedereen lult hier over PR-woorden en tunnels, maar niemand zegt ff dat je met elke bom weer de volgende wraakronde bestelt, da’s geen “zelfverdediging” meer maar een abonnementsmodel op ellende. En wij maar doen alsof het weer een regenbui is: parapluutje “de-escalatie” en doorrr… godverdomme.

Iedereen hangt aan woorden (“precisie”, “tunnels”), maar de echte bug is dat dit een incentive-systeem is dat alleen maar meer ellende uitspuugt: Hamas wint met elke burgerdode aan rekruten/legitimiteit, Israël wint intern met “hard optreden”, en wij in EU spelen payment processor: hulpgeld erin, nul voorwaarden, zero accountability. simpel: als je geen onafhankelijke post-strike audit + bewijsstandaard eist (targets, BDA, errors), dan ben je gewoon sponsor van een black box die voorspelbaar families opblaast en daarna “trust me bro” zegt.

Ach iedereen roept hier “Europa moet dit” maar ondertussen ligt de haven vol met spul dat via omwegen toch die kant op gaat, ga dáár eens echt handhaven i.p.v. weer een verontwaardigd persberichtje typen zonder gevolgen

Wat mij hier stoort is dat het stuk leunt op “lokale bronnen” + Hamas/PA-woordvoerders en dan één IDF-zin zonder details, maar nergens: welk ziekenhuis/mortuarium heeft die 11 bevestigd, namen/leeftijden, en hoe weet men dat het om een “precisie‑raket” ging (restanten gefotografeerd/forensisch, of gewoon aannames)? En die VN-cijfers “sinds maart 2026” worden er even ingegooid: welke UN-agency/rapport precies, link? Als je zó’n zware claim doet (tunnels/terroristische infrastructuur in een woonblok), waarom is er nooit standaard een onafhankelijke post-strike check—wie checkt dat eigenlijk, behalve de partijen zelf?