Drie doden, explosies en brand bij nieuwe Russische aanvallen op Kyiv

En dan nog steeds dat gelul over “rode lijnen” en “escalatie” terwijl Rusland gewoon elke nacht een mixed loadout afvuurt alsof het een load test is: ballistics + drones + glide bombs, lekker saturaten tot er iets doorheen lekt en er weer een kind dood is. simpel: zolang wij ammo/air defense mondjesmaat drip-feeden en elke levering door 27 parlementen moet, blijft Kyiv de canary in the coal mine en wint Moskou op tempo.

Iedereen doet alsof Patriot een soort magisch schild is, maar even rekenen: één ballistische raket kost je al snel 1-2 interceptors en die dingen zijn op voordat de persconferentie klaar is. Rusland hoeft niet “beter” te worden, alleen goedkoper en vaker te schieten tot je voorraad leeg is, en dan krijg je dus Brovary. En dat gedoe over “tekort door Midden-Oosten” is ook lekker makkelijk: we hebben jaren gehad om productie op te schalen, maar ja, vrede was goedkoper op papier.

Dat “tekort aan Patriot” is maar de helft van het verhaal: Rusland voert ook gewoon een sociale oorlog, elke nacht weer stress, slaaptekort, kinderen die leren dat sirenes normaal zijn… dat vreet aan een samenleving op een manier die je niet in munitiecijfers ziet. Enerzijds kun je zeggen: puur militair doelwit = luchtverdediging uitputten, anderzijds is het ook een signaal naar Europa: kijk hoe lang jullie aandacht en empathie het volhouden. En ondertussen doen wij hier alsof het een logistiek probleem is dat je met een extra productielijn oplost, terwijl het vooral een politieke keuze is om “net genoeg” te leveren zodat het niet instort maar ook niet wint. Dat is geen strategie, dat is uitstelgedrag met dode kinderen als prijs.

In mijn tijd bij de KLM leer je één ding heel snel: je kunt het mooiste systeem hebben, maar als je geen voorraad en geen onderhoudscyclus hebt ben je na een paar nachten “operationally empty”, en dat geldt dus ook voor Patriot en al die andere luchtverdediging. Wat me hier vooral opvalt is dat we in Europa nog steeds doen alsof dit een soort liefdadigheidsproject is met donaties, terwijl het gewoon een productie- en logistieke oorlog is: eigen fabrieken opschalen, eigen munitiepool, harde keuzes maken en klaar, want anders blijft Rusland precies doen wat elke agressor doet: blijven drukken tot de ander moe is. En dat gejammer over escalatie… een kind in Brovary is al escalatie genoeg, maar wij zitten veilig op de bank te discussiëren of het “mag” om die lanceerplekken en depots echt kapot te maken.