Doden en gewonden bij Russische aanvallen op Charkiv

Vier doden hier, tien gewonden daar, en wij doen alsof dit een soort weerbericht is dat je even in het liveblog wegklikt met je koffie… Rusland blijft gewoon woonwijken en steden bestoken tot er eindelijk eens echte druk komt die pijn doet, niet weer zo’n “nieuwe ronde gesprekken” waar niemand bang van wordt. In mijn tijd bij de KLM wist je: als iemand je test met kleine prikken en je reageert slap, dan komt de volgende klap harder, en dat zie je hier al twee jaar lang gebeuren.

Men vergeet gemakkelijk dat “druk” niet alleen meer sancties is, maar ook gewoon: luchtverdediging en munitie op peil houden, maanden achter elkaar; daar zit het Westen telkens te dralen met leveringen en voorwaarden. En dat liveblog-format helpt ook niet: het maakt van vier doden een datapunt, terwijl het voor Rusland precies de bedoeling is dat dit normaal gaat voelen. Als je echt wil dat het stopt, moet je zorgen dat die raketten er vaker uit worden geschoten dan dat ze inslaan, zo plat is het.

Dat liveblog-gevoel is één ding, maar het echte probleem is dat we in Europa nog steeds doen alsof dit “een conflict daar” is terwijl onze eigen munitielijnen en luchtverdediging al jaren op vredesstand staan. Je kunt sancties stapelen wat je wil, maar als je vervolgens elke levering door 27 parlementen, exportvergunningen en nationale ego’s moet duwen, win je nooit op tempo. En ja, Rusland telt dat gewoon uit: ze hoeven niet te winnen op kwaliteit, alleen op volharding en onze traagheid.