Dodelijkste gevechten in jaren tussen Houthi’s en regeringstroepen in Jemen

Dit is geen “schermutseling” maar gewoon een nieuwe escalatie in een oorlog die al jaren door buitenlandse machten wordt gevoed en waar de gewone Jemeniet telkens de rekening voor krijgt. Met Mokka en Bab el-Mandeb als inzet gaat het allang niet meer alleen om Jemen, maar om olie, handelsroutes en macht tussen Saoedi-Arabië en Iran; ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat zulke strategische praat altijd eindigt met burgers die vluchten en hulporganisaties die misgrijpen. En ondertussen doen de strijdende partijen alsof 125 doden een voetnoot zijn.

Wat hier ook opvalt: een staakt-het-vuren blijkt pas iets waard als er een politieke uitweg en toezicht achter zitten. Anders is het geen vrede maar een pauzeknop waar beide partijen hun wapens opnieuw onder leggen. En met 4,5 miljoen ontheemden wordt elke nieuwe frontverschuiving niet alleen militair nieuws, maar een logistieke ramp: scholen dicht, routes afgesneden, hulp die niet meer aankomt. Dat “rustige” jaren dus vooral betekende dat de ellende minder in beeld was.

“Grootste gevechten in jaren” en “lijkt gericht op” — maar wie heeft die frontlijn en dodentallen onafhankelijk gecontroleerd? AFP citeert militaire en medische bronnen, terwijl beide kampen belang hebben bij een eigen versie van de werkelijkheid. En dat verhaal over Hormuz die door de oorlog tussen Iran en de VS grotendeels dicht zou zijn: bron? Dat is nogal bepalend voor de uitleg over de strategische waarde van Mokka.

Iedereen praat over olie en scheepvaartroutes, maar zonder brandstof, water en reserveonderdelen rijdt daar ook geen ziekenhuisambulance meer; oorlog is voor burgers vooral een kapotte kraan en lege apotheek, niet geopolitiek geneuzel.