Dode en 277 arrestaties in Parijs, burgemeester zag 'guerrilla-oorlog'

277 arrestaties en een dode na een “feest”, dan is het woord overwinning echt hol geworden. Paradoxaal dat we sport verkopen als onschuldige catharsis, maar het eindigt als een test of de staat überhaupt nog een menigte kan dragen zonder dat er roof en geweld “inherent” meekomt. En dan gaan we straks weer doen alsof dit door een verbod op één boulevard opgelost is… maar wat zegt dit over ons dat we collectieve roes alleen nog kunnen verdragen als die door hekken, ME en camera’s wordt voorgekauwd?

Ik zie het elke dag hoe “een avondje gek doen” eindigt: politie, ambulances, SEH vol met kopwonden en steekpartijen, en dan mogen wij weer schuiven met bedden omdat het personeel al op is. Verbod op één boulevard is symboolpolitiek, je moet die gasten die komen om te slopen gewoon keihard pakken én stoppen met die eeuwige bezuinigingen op handhaving en zorg, want de rekening komt altijd bij ons terecht.

De vraag is vooral wat zo’n “verbod op de Champs” juridisch en praktisch oplost: je verplaatst de menigte en daarmee de ellende, tenzij je het hele centrum als veiligheidszone dichttimmert en dat houdt geen rechter lang overeind zonder heel stevige onderbouwing. En die 82 minderjarigen: in Frankrijk krijg je dan weer het bekende traject van snelrecht met halfzachte sancties, terwijl de schade en letsels gewoon civiel verhaalbaar zijn maar de facto oninbaar. Macron die daarna vrolijk een eretocht laat doorgaan is ook een signaal: eerst ordeverlies, dan PR, en dan verbaasd zijn dat het volgende keer weer misgaat.

Ik merk gewoon dat het elke keer “PSG-feest” heet, maar het trekt ook een hele groep aan die nul om voetbal geeft en alleen komt voor chaos en gratis spullen, en dan sta je als gewone supporter of winkelier ertussen te kijken. Misschien moeten clubs en gemeente eens stoppen met alleen een ereronde plannen en ook vooraf geld/veiligheidsplan op tafel leggen, want nu is het weer de politie en zorg die mogen opruimen.